Episode Transcript
[00:00:07] Speaker A: Ja, ik zit gewoon eindelijk... Want wat de vorige keer lukte, is dat ik dan, ja... Op een gegeven moment deed ik dan wel de headphone erin. En dan hoorde ik het opeens wel.
[00:00:18] Speaker B: Maar nu lukt dat ook weer niet.
Welkom bij Breuklein in Oost-Azië. De geopolitieke podcast over Oost-Azië met Casper Wits en Remco Breuker. Over waan en werkelijkheid in de geopolitiek van China, Japan, Taiwan, Noord- en Zuid-Korea.
In samenwerking met het Haags Instituut Geopolitiek Nu en Universiteit Leiden.
Goedemiddag Casper.
[00:00:43] Speaker A: Goedemiddag Remco.
[00:00:45] Speaker B: Meestal nemen we dit ochtends op, maar vandaag niet.
Het kwam beter uit om het even in de middag te doen.
Dus de achtste aflevering van Breuklein Oost-Azië in de maak.
[00:00:59] Speaker A: Precies. We gaan naar verschillende delen van Oost-Azië kijken.
Allereerst Taiwan-China en daarna Zuid-Korea en verschillende thema's. Dus waar gaan we mee beginnen?
[00:01:11] Speaker B: Ja, zullen we beginnen met Taiwan. De verleden keer heb je het er ook al kort over gehad. Toen was het aanstond, het bezoek van de partijleider van de Kuomintang in Taiwan aan Beijing. Je hebt toen bepaalde voorspellingen gedaan. Ik ben heel benieuwd hoe die zijn uitgekomen.
[00:01:28] Speaker A: Voordat we beginnen. Ja, oh ja, muziekje.
[00:01:32] Speaker B: Het muziekje. Lekker.
Ik krijg er altijd zin in.
[00:01:38] Speaker A: Duidelijk. Maar vorige week was Jiang Liwen, de leider van de oppositiepartij KMT uit Taiwan en in Taiwan, in China.
een kleine week. Zij was al in China bij onze vorige opname, alleen had ze toen nog niet Xi Jinping ontmoet. Dus wij misten dat media-momentje eigenlijk net een beetje. Inmiddels is het alweer een paar dagen terug, is het stof neergedaald en kunnen we wel een beetje analyseren hoe dat gegaan is.
Het is eigenlijk best wel een hele belangrijke ontmoeting geweest. Voor het eerst in tien jaar dat een KMT-leider naar China is gegaan.
De KMT is eigenlijk de meer China-vriendelijke partij in Taiwan, voor degenen die het niet weten.
En dit is wel een van de redenen ook dat deze partij al drie keer nu de presidentsverkiezingen heeft verloren. Ondanks dat ze in het parlement nog steeds heel invloedrijk zijn. Dus het is wel heel erg de vraag hoe lang deze pro-China houding nog houdbaar is. Maar ja, het is eigenlijk belangrijk om te weten dat Jiang Liwen, dus deze nieuwe partijvoorzitter eigenlijk, is juist ook weer van de wat radicalere vleugel van de KMT.
Juist van de vleugel die het meest pro-Chinees kan je wel zeggen. Er is ook wel degelijk een vleugel die meer ook kijkt naar de VS voor meer samenwerking.
De partijkleur is blauw en je noemt dan eigenlijk haar vleugel de diepblauwe vleugel. Dus degene die heel erg hangen aan het idee van Taiwan is Chinees.
Het is wel heel erg de vraag dan wat voor een China je het over hebt. Is het dan heel erg vasthouden aan dat idee van de Republiek China tegen een idee van we zijn Taiwan. Maar het kan natuurlijk ook zijn heulen met het communistische China.
[00:03:27] Speaker B: Dit is natuurlijk de oude partij van Chiang Kai-shek en die had toch hele goede relaties met de VS. Dus ik kan me ook inderdaad wel voorstellen dat de KMT ook pro VS zou kunnen zijn.
[00:03:38] Speaker A: Het is echt best wel heel ingewikkeld. Dat merk ik ook als je een college geeft over dit onderwerp aan studenten. Dan heb je de Chinese burgeroorlog behandeld en dan was de nationalistische partij, dat was natuurlijk deze KMT, stond natuurlijk tegenover de communisten. Dus het feit dat juist die KMT, die nog steeds bestaat in Taiwan, maar nu als oppositiepartij nu juist eigenlijk gemene zaak maakt met de vijand, juist met die oude vijand in ieder geval, is heel vreemd. Maar dat heeft denk ik veel te maken met toch een bepaalde ideologie die wel degelijk gedeeld werd in die tijd door de nationalisten en communisten en dat is het één China idee, dus het idee dat alleen een verenigd China sterk staat. En de KMT probeert heel erg dat idee ook te verdedigen in Taiwan tegenover mensen die meer hechten aan een Taiwanese identiteit. En dat is eigenlijk de meerderheid van de mensen. En juist op dat vlak, dat is waar ze toch een soort common ground kunnen vinden met de Chinese communistische partij. En ze zitten heel erg op het vlak van we moeten de dialoog aangaan met onze familie, met ondertussen aanhalingstekens, op het vasteland van China.
Maar het blijft toch wel vreemd hoe zeer zij bereid lijken te zijn die dialoog aan te gaan met de regering in China, met de met de communistische partij daarom, met het idee van dat zou vrede bevorderen, dat die dialoog moeten we juist aangaan en dat zou de hele regio veilig maken. Dat zegt deze huidige partijvoorzitter ook heel duidelijk, van juist met die dialoog kunnen we vrede veiligstellen. En ze heeft ook een artikel geschreven recentelijk in Foreign Affairs van Taiwan doesn't need to choose, dus Taiwan hoeft niet te kiezen.
Juist die dialoog aangaan is genoeg om dat niet te kiezen eigenlijk tussen de VS en China, zegt ze dan min of meer.
En door de dialoog aan te gaan met China kan eindeloos die vrede bewaard worden. Maar ja, dus met dat oogpunt is zij volgens zichzelf naar China gegaan om die dialoog aan te gaan met Xi Jinping en heeft ze die ontmoeting gehad.
[00:05:41] Speaker B: En hoe ging dat? Hebben we mooie foto ops gezien van Xi Jinping en de Taiwanese KMT?
[00:05:47] Speaker A: Ja, er is natuurlijk heel veel media aandacht inderdaad voor geweest. Het is meer of meer gegaan zoals men wel verwacht had.
Toch best wel heel, ja, zoals je kon verwachten van deze John Leeuwen, toch heel erg Ik probeer een ander woord nu te vinden dan kruiperig, want ik vind het wel heel veroordelend. Maar ja, zo vind ik het wel een beetje.
Ja, accommoderend, buigzaam.
Ja, zo wordt er ook in Taiwan best wel op gereageerd, merk ik. Toch wel heel veel frustratie over hoe zij zich gedraagt daar. Ze heeft ook gezegd, voordat ze wegging, dat er duidelijk gemaakt moet worden aan de mensen, aan de wereld, dat het niet alleen Taiwan is dat op vrede hoopt. Dat ook de Chinese kant heel erg dat als prioriteit heeft. We moeten echt kijken naar de oprechtheid van de communistische partijen.
Dat zij deze vreedzame dialoog met ons willen aangaan om verschillen te overbruggen. Op het eerste gezicht zou je denken, daar kan je niet op tegen zijn. Maar op het tweede gezicht is het zo, hiermee negeer je natuurlijk dreiging met geweld die vanuit China komt en toch het feit dat China koste wat kost Taiwan wil inlijven. En ja, als je het daar inderdaad niet over hebt, dan kan je misschien wel een vreedzame dialoog aangaan. Maar het doet mij heel erg denken aan de zogenaamde pacifisten, zeker tussen aanhalingstekens, die in Europa ook heel erg zeggen van we moeten juist de dialoog aangaan. En hoe kan je daar nou tegen zijn? Wij staan voor vrede. En op die manier proberen ze denk ik heel erg het woord vrede ook te claimen. Dat probeert John Leeuwen ook een beetje te doen op deze manier. Hoe kun je tegen vrede zijn?
[00:07:26] Speaker B: Dat is wel een heel interessante parallel die je trekt. We hebben hier ook wel in debatten gezien dat bepaalde pacifisten naar Rusland kijken en willen praten en voor vrede zijn inderdaad.
Maar ondertussen de Oekraïne laten...
Ja, verrekken en binnengevallen laten worden en mensen gedood, verkracht en gemarteld laten worden.
Maar je ziet daar echt een parallel in, in de houding ten opzichte van...
[00:07:54] Speaker A: Ja, ik denk wel, het verschil is natuurlijk wel dat die oorlog nog niet begonnen is, maar de grote overeenkomst is wel inderdaad van de vrederoepers in Europa.
Kijk, als ze alleen op zouden roepen tot dialoog en vrede zou ik daar ook wel achter kunnen staan, maar ze zeggen altijd nog iets anders en dat betekent ook dat Oekraïne niet bewapend moet worden. Nou ja, als een land aangevallen wordt en je vindt dat dat land zich niet mag bewapenen, dat heeft uiteindelijk... het resultaat daarvan is niet vrede. Het resultaat daarvan is dat de ander wint, ja.
[00:08:24] Speaker B: Dan ben je aan de grens gehoord, toch?
[00:08:25] Speaker A: Het resultaat daarvan is onderwerping. Nou ja, en de KMT doet wel degelijk hetzelfde in Taiwan door te zeggen, ja, wij staan voor dialoog en vrede. Het kan ook wel best dat veel Taiwanezen daarachter staan. heeft ook veel zakelijke voordelen en dat er dan misschien meer Chinese investeringen komen. Maar tegelijkertijd zegt de KMT dus ook dat ze, of zij blokkeren eigenlijk, enorme defensieinvesteringen die Taiwan moet gaan doen.
Er ligt nu al maandenlang zo'n Plan klaar voor een groot plan om de defensie te moderniseren. 40 miljard dollar.
En ook weer met wapens vanuit de VS voor 10 miljard dollar. Dat ligt ook stil.
[00:09:07] Speaker B: Onverstandig, onverstandig. Ik heb een veel beter adresje. Dat kom ik zo op terug.
[00:09:11] Speaker A: Ja, duidelijk. Ik geloof dat ik al weet wat dat gaat worden. Maar inderdaad, het is zo dat Ja, de KMT op die manier ook aan de ene kant roept om vrede, aan de andere kant tegen die bewapening is. Dat zou op de lange termijn een Chinese verovering van Taiwan natuurlijk veel en veel makkelijker maken. Maar er moet dus nu wel gezegd worden dat Zheng Limun is echt een vertegenwoordiger van die harde vleugel, die diepblauwe vleugel van haar partij. En binnen de KMT zijn er ook al wel mensen die nu wel degelijk pleiten ook voor wel degelijk een defensie-investeringsplan.
Ze hebben dan hun eigen plan bedacht, dat inderdaad wel minder is dan die 40 miljard, maar nog steeds wel substantieel. En bijvoorbeeld ook haar voorganger Eric Chu, die ik afgelopen zomer al ontmoet heb, daar heb ik ook een vorige podcast over gesproken, die ik al behoorlijk pro-China vond, maar dus eigenlijk een gematigde stem is in die partij. Wordt juist binnen die context toch meer open richting de VS en die is ook wel degelijk dus voor meer investeringen in defensie. Andere KMT-leiders ook. Dus alles wat Jiang Liwen doet moet nu wel een beetje met een korreltje zout genomen worden. Dus dat is denk ik mijn afscheidsboodschap. Het is een belangrijke foto op en goede propaganda stunt voor Xi Jinping, voor de Chinezen. Maar de kans is denk ik groot dat het tot weinig zal leiden, omdat haar positie in haar eigen partij dus eigenlijk niet sterk genoeg is voor die echte stap richting China.
[00:10:45] Speaker B: Dat is heel interessant, zeker en makkelijk te missen ook op afstand lijkt me.
Want daar zie je inderdaad de foto op, de accommoderende houding en de leider van de partij die dat doet. Ik wist het ook niet, dus dankjewel voor deze... Ja, we houden het in
[00:11:00] Speaker A: de gaten en er zijn binnenkort lokale verkiezingen in Taiwan en dan het leiderschap van Zheng Liwen wordt dan een beetje getest, dus dat gaan we bekijken. Goed, dat was Taiwan-China, maar dan gaan we heel snel denk ik naar Zuid-Korea.
Met een deuntje.
Daar is heel veel gegaan op het gebied van defensie, investeringen, ontwikkelingen.
Iets waar jij heel erg op hamert, ook in het Nederlandse publieke debat, om daar meer aandacht voor te hebben. Dus kan je ons meenemen daarin?
[00:11:34] Speaker B: Ja, even heel kort misschien een schets van de Koreaanse defensieindustrie.
Die wordt niet altijd genoemd als het gaat om het beschrijven van hoe Korea zo welvarend en rijk en vrij is geworden. Maar dat is voor een groot deel gebouwd op de defensie-industrie.
In de jaren zeventig, toen Zuid-Korea echt begon te werken aan de initialisatie en ook de initialisatie naar een zwaarder type van industrie, was de terechte conclusie dat Zuid-Korea voor afzienbare tijd een goed uitgerust leger zou moeten hebben.
En een leger moet bewapend worden, moet munitie hebben, dat kost geld, dat komt allemaal uit Amerika.
Dus hij is geïnvesteerd in de eigen industrie.
Om zelf die wapens en munitie te kunnen produceren. En daar is wel een keuze gemaakt door. Niet alles kon, dus geen vliegtuigen. In eerste instantie geen tanks, waar Zuid-Korea nu wel bekend om staat.
Tanks op zekere hoogte, maar in ieder geval alles voor artillerie en grondsystemen. Eigenlijk om het Noord-Korease lastig mogelijk te maken, mocht het weer tot een oorlog komen. En dat is om in de woorden van Yvonne Nye te spreken een belachelijk groot succes geworden.
Dit kwam van de overheid en de overheid investeerde in bedrijven en defensiebedrijven en gaf hen ook de opdrachten. En gaf dan ook grote opdrachten. Dat betekent dat een defensiebedrijf niet 50 tanks maakte per opdracht, maar 500. Dat betekent dat de kosten per eenheid natuurlijk aanmerkelijk lager zijn.
Dat je zeker bent, dankzij tussen aanhalingstekens de aanwezigheid van Noord-Korea, dat er altijd afnemers zijn voor jouw producten.
De overheid deed het onderzoek, in eerste instantie de research en de development, en de bedrijven vervaardigd het. En dat is ondertussen veranderd. De overheid doet nogal wat onderzoek, maar het meeste onderzoek wordt gedaan door allerlei bedrijven.
En er zitten enorme bedrijven bij, zoals Hanwha Defence Industries. Dat is echt een multinational.
En daarnaast hebben ze ook nog heel goed weten te regelen dat deze bedrijven eigenlijk op dezelfde manier werken als de grote multinationals in Korea. Zoals Samsung en Hyundai en LG.
Dus een heel strak productieproces waarin eigenlijk weinig ruimte is voor inefficiëntie. En dan is het nog eens een keer zo dat je wel de opdracht van de overheid kan hebben, maar je moet ook zorgen dat je de military specs haalt. En als je het niet haalt, wordt het niet afgenomen.
Dit is een lange inleiding hoor, maar dit leidt allemaal naar het punt Dat Zuid-Korea in tegenstelling tot de meeste Europese landen, Frankrijk nadenk ik, Duitsland, dat weet ik niet precies, maar de defensie-industrie eigenlijk vanaf de jaren zeventig tot aan nu altijd heeft laten draaien. Er is geen kwestie geweest van het afschalen van de industriele output.
[00:14:29] Speaker A: Dat is een groot verschil inderdaad, met zowel de positie waar West-Europa nu in zit, maar ook Japan.
[00:14:34] Speaker B: Ja, zeker. En dat gekoppeld aan die dreiging vanuit het noorden, de accommoderende houding van de regering, die tegelijkertijd streng was en ook zei, als jij het niet kan, bedrijf A, dan gaan we naar bedrijf B.
Dus dat betekent dat je moet concurreren, maar als je dan het krijgt, dan krijg je ook een hele grote opdracht. waardoor je eenheidsstuksprijs weer lager wordt. En dat betekent dat eigenlijk vanaf de jaren 90, toen Zuid-Korea naar buiten ging kijken voor de defensieindustrie, want eerst was het allemaal voor eigen gebruik, opeens men zag dat ze zich in een hele goede positie bevonden.
En daarbij kan je vanaf de jaren 2000 nog eens een keer de technische en technologische ontwikkeling van Samsung en Hyundai en de chip in de halfgeleiderindustrie bijtellen. Waardoor ook Zuid-Korea nu in AI-geleidersystemen een geduchte speler gaat worden.
Het was het plan van de Zuid-Koreaanse overheid en die zijn van de ambitieuze plannen. Als die het stikstofprobleem hadden moeten aanpakken was het drie jaar geleden al opgelost, denk ik.
[00:15:36] Speaker A: Er is geen BBB in Zuid-Korea?
[00:15:39] Speaker B: Nee, er is geen ruimte voor, want er wordt toch goed genoeg bestuurd.
Als alle gemiddelde Koreaan daar het oneens mee zijn, die klagen net zoveel als wij over alles en nog wat. In ieder geval, dat betekent de plannen van de overheid.
In 2030 willen we de vierde wapenexporteur ter wereld zijn. Dat is toch wat, dan ben je dus voorbij Duitsland gegaan. Amerika, China en Frankrijk voor je, misschien Rusland.
Maar het lijkt erop dat als Zuid-Korea nu een deal weet te sluiten met Canada om onder zeeboten te leveren, dat ze dit jaar nog de vierde wapenexporteur ter wereld worden.
En dus Duitsland achter zich laten.
[00:16:30] Speaker A: Ja, met veel relevantie voor de hele wereld, denk ik. Want we hebben in een eerdere podcast het ook al gehad over Polen, dat die al heel erg samenwerken met de Zuid-Koreanen.
Nou ja, jij impliceerde net al dat ook een Taiwan zou kunnen kijken naar een Zuid-Korea, maar ik denk dus ook dat dat zou gelden voor Nederland, of niet?
[00:16:51] Speaker B: Ja, zeker.
Het is niet alleen Polen in Europa of in de EU dat het heeft gedaan.
In Europa, Roemenië, Estland, Spanje.
Allemaal landen die een soort samenwerkingsverband zijn aangegaan met Zuid-Korea. Dat is ook wel interessant. Dus een deel wordt ook lokaal geproduceerd.
In Spanje, in Polen, in Roemenië. Dat betekent dat je dus eigenlijk die technologie bijna voor noppers meekrijgt. Nu sympathiseer ik enorm. Maar het betekent wel werkgelegenheid. Het betekent niet dat je je zuurverdienende centen allemaal in zol achterlaat. Het betekent dat een deel daarvan ook je eigen economie en je eigen defensie ten goede komt.
Ja, en ik begrijp dat er ook een Nederlandse delegatie van de vorige regering nog onder schoof naar Zuid-Korea is geweest om te kijken naar dit soort mogelijkheden.
En ik vraag me af waar de contracten blijven.
Dat lijkt me toch wel heel verstandig.
[00:17:41] Speaker A: Een belangrijke boodschap voor defensie. Ik hoop dat het Derk Boswijk zit te luisteren.
[00:17:48] Speaker B: Zeker wel. Nee, dat weten we toch?
[00:17:50] Speaker A: Hij weet in ieder geval van het bestaan van de podcast. Dat is een goed begin.
[00:17:54] Speaker B: We gaan er even vanuit, net zoals Macron, dat ook Dirk Boswijk luistert naar onze podcast.
[00:17:59] Speaker A: Ik denk dat die kans ook iets groter is zelfs. Goed, heel duidelijk. En nou ook een onderwerp waar we nog heel vaak op terug zullen komen. Zeker nu defensie zoveel meer aandacht krijgt in Nederland, zullen ook deze banden met Zuid-Korea hopelijk zich gaan ontwikkelen. Het lijkt mij een goed alternatief van de hele tijd maar naar de VS kijken.
[00:18:21] Speaker B: Ja, dat lijkt me ook.
Wat mij betreft is het bezoek van de koning en de koningin dan ook een net afscheid geweest.
En wij moeten verder kijken.
En wij moeten ook verder gaan.
Met zo'n muziekje is het toch een beetje alsof we omroepjes spelen. Het voelt niet helemaal serieus, maar het deelt de podcast wel mooi op. Het is tijd voor breuking nieuws.
[00:18:48] Speaker A: Ja, we hebben zeker serieus breuking nieuws ook. Laat ik beginnen, want dan blijven we een beetje bij de defensie zweren, maar dan wat betreft Japan.
Op dit moment is een hele grote, sterker nog de grootste en belangrijkste NAVO delegatie ooit naar Oost-Azië gegaan. Ze zijn al in Zuid-Korea geweest.
Japan is niet aan de beurt, drie dagen. Dit gaat om eigenlijk de gehele North Atlantic Council, dat is eigenlijk het belangrijkste, het hoogste orgaan van de NAVO, waar als het ware de NAVO ambassadeurs van alle landen in zitten.
Dus die zijn daar met dertig mensen.
hebben het over een hele hoop dingen, zoals mogelijk meer export vanuit Japan van wapens. Dit loopt gelijk op met plannen van de regering Takahichi om eigenlijk meer export van Japanse wapens mogelijk te maken. Dan gaat het vooral om kruisraketten en hypersonische wapens.
[00:19:46] Speaker B: Ligt dat niet heel gevoelig gezien de grondwet, of valt dat mee?
[00:19:48] Speaker A: Ja, dus het zijn echt langzame stappen die in die richting genomen gaan worden, daar hebben we het over. Maar het blijft inderdaad moeilijk in Japan van welke wetten je dan moet ontbinden om dit mogelijk te maken. Maar ja, ik denk dat het onherroepelijk is dat Japan deze richting uitgaat, dat alles verandert op defensiegebied. Dus het is zeker zo dat Japan bezig is om de defensie te herstructureren zoals wij dat doen. Dus ze hebben ook zo'n gat gehad wat Zuid-Korea dus niet heeft gehad. Ze staan er wel anders in. Maar desondanks, op militair gebied wordt Japan een steeds belangrijker partner voor Europa. En andersom wil Japan ook zoveel mogelijk samenwerken. Hoe meer, hoe beter. En het gaat dan niet alleen om export van Japanse wapens naar Europa, maar ook over aanvoerketens, productieketens, om die veilig te stellen. Dus wat betekent dat ons minder afhankelijk te worden van China? Wat betreft defensieopbouw en defensieinvesteringen. En ja, een heel belangrijk aspect daarvan is ook zeldzame aardmetalen, zoals ons niet zal verbazen.
Iemand die daar in Nederland heel erg opgehamerd heeft is Joris Theer, de voormalig HCSS. Hij werkt nu bij Brussel. Ja, hoe heet dat ook alweer? European Institute for Security Studies, geloof ik.
[00:21:03] Speaker B: Volgens mij wel.
[00:21:04] Speaker A: Maar goed, die hamert heel erg op, het gevaar binnen onze defensieopbouw van het feit dat China al die zeldzame aardmetalen die daarvoor nodig zijn, controleert. Vooral Japan is al veel langer dan wij bezig met het zich losworstelen van die Chinese afhankelijkheid op dat gebied. Dus ja, daar gaan we nog veel van horen, dat kan ik voorstellen.
Dus daar gaan we vast nog in meer detail wel eens op in.
[00:21:32] Speaker B: Ja, interessant nieuws.
En ook inderdaad iets wat heel erg in de lijn ligt van dingen die wij ook al de hele tijd zeggen en schrijven.
[00:21:42] Speaker A: Precies. Wat voor breukingnews had jij Remco?
[00:21:45] Speaker B: Ja, twee dingen. Maar ik begin maar even met het wat serieuzere breukingnews.
En ik besluit de grappige uitsmeter, grappige voor iedereen behalve degene over wie het gaat, voor het einde.
En dat is dat het Zuid-Koja wel gelukt is om, even kijken hoor, 273 miljoen vaten ruwe olie en 2,1 miljoen ton nafta te bemachtigen.
Dat zal dan niet door de straat van Hormuz worden gescheept, daar zit het hele probleem. Maar dat is om de aankomende nood in Zuid-Korea een beetje te ledigen.
Men denkt dat de Zuid-Korea onder normale omstandigheden drie maanden met deze extra injectie kan doen qua olie en één maand qua nafta. En nafta wordt voor allerlei industriele processen gebruikt, dat is ook vrij cruciaal. Dus dit is een opsteker voor de regering Lee dat dit in deze toch krappe energiemarkt gelukt is.
[00:22:52] Speaker A: Ja, heel interessant.
Je ziet ook dat Japan en Zuid-Korea heel langzaam met hun handen ineen beginnen te slaan op het gebied van energieveiligheid. Daar gaan we het denk ik heel binnenkort nog over hebben.
[00:23:04] Speaker B: Ook een mooi onderwerp. En dan gaan we naar jouw tweede breuking nieuws.
[00:23:07] Speaker A: Oké, dan heb ik nog lokaal breuking nieuws.
Ik moedig iedereen aan om naar Den Haag te komen en naar de tentoonstelling van de beroemde kunstenaar uit Hong Kong, Casey Wong, in de NGO Day Galerie op Westeinde 25.
Casey Wong heeft gisteren een lezing gehouden aan de Universiteit Leiden, Campus Den Haag, georganiseerd door mijzelf. En ja, dat was heel inspirerend. Het gaat vooral over kunst als protest en vooral in de context van wat er gebeurd is in Hongkong over de laatste jaren. KC Wang is zelf nu in zelfgekozen ballingschap in Taiwan.
Ja juist het verband tussen artistieke expressie en protest is iets wat hij heel erg benadrukt. Dus ga vooral naar zijn tentoonstelling die is van 11 april begonnen en tot 26 april kan je daarheen in de NGO DEI galerie in Den Haag Westeinde 25.
[00:24:09] Speaker B: N-G-O-D-I galerij.
[00:24:12] Speaker A: Ja, dat betekent iets in het Cantonese.
Maar helaas ben ik die taal niet machtig.
[00:24:18] Speaker B: Oké, nee, mooi. Ik ben heel benieuwd. Ik ga proberen om langs te gaan.
[00:24:22] Speaker A: Voor de duidelijkheid, deze galerie is ook sowieso interessant om te volgen, want die wordt gerund door, eigenlijk kan je ze vluchtelingen uit Hongkong noemen. Dus mensen die, kunstenaars die Hongkong verlaten hebben vanwege de onderdrukking in de laatste jaren.
Dus sowieso spelen zich hele interessante dingen daar af.
[00:24:43] Speaker B: Inderdaad, dat klinkt inderdaad heel interessant.
Dan een iets wat andersoortige stukje nieuws van mij. In Zuid-Korea is YouTuber Johnny Somali tot zes maanden gevangenisstraf met dwangarbeid. Ik wist niet dat ze dat nog hadden, maar het kwam in dit fonds naar voren. Veroordeeld. Johnny Somali is, heb ik me laten vertellen, een redelijk bekende YouTuber.
Het is een adder. Dat is volgens mij zijn verdienmodel.
Hij pest en plaagt en doet allerlei dingen om mensen boos te maken. Dat heeft hij ook gedaan in Japan.
Daar is hij opgepakt.
Hij heeft in Hiroshima volgens mij geroepen dat Hiroshima, Nagasaki, let's do it again of dat soort dingen.
Hij heeft in Osaka geroepen dat Fukushima, dat er weer een tsunami aankwam of iets dergelijks. Allemaal onverkwikkelijke zaken.
Hij is in Japan opgepakt en tot een boete veroordeeld.
Hij heeft een landtuin verlaten. En toen dacht hij, nou wat ik in Japan kan doen, kan ik in Zuid-Korea ook doen.
Daar was de reactie iets wat directer dan in Japan. Wat dat betreft worden de nationale stereotypen hier wel even eer aan gedaan.
Hij heeft van alles gedaan.
Hij had een kromme ramen besteld en die heeft hij dan op de tafel uitgegooid in een convenience store. Uitgestoord in een convenience store. Ja en dat dat viel niet heel goed. Dus hij kreeg al vrij snel klappen van mensen.
En zeker toen hij ging lapdansen.
Hoe noem je dat zo in het Nederlands? Ik weet het niet. En een beeld van ging zoenen. En dat beeld is van een troostmeisje. Echt van mijn man.
Toen heeft hij het nogal verbruikt in Zuid-Korea.
Hij was nog niet opgepakt, want de politie zat achter hem aan en wist niet waar hij was.
Maar er werd op hem gejaagd door YouTubers die het echt helemaal genoeg van hem hadden. Dus er zijn ook wel scènes van op YouTube. Hij heeft ook echt wel knappen gehad. Hij heeft zich ook echt wel heel akelig gedragen.
Seksueel intimiderend en seksueel grensoverschijnend verdracht in opzichte van andere, van vrouwelijke streamers. In ieder geval, hij is opgepakt. Mocht het land daarna niet meer uit. Hij heeft verschillende procesgangen gehad.
En vandaag is de uitspraak gekomen. Hij gaat voor zes maanden de gevangenis in en is ook meteen in hechtenis genomen.
[00:27:24] Speaker A: Nou, ik wil zeggen dat ik in principe niemand gevangenisstraf en dwangarbeid toewens, maar het haalt je bloed onder je nagels vandaan, dat soort types.
Dat geeft natuurlijk ook toeristen en buitenlanders in die landen onder sommige mensen een slechte naam. Ben ik bang.
[00:27:48] Speaker B: Het is grappig dat hij dat zegt, want dat is precies wat een expert in de zaak, een hoogleraar recht van Songshil University, geloof ik. Die zei ook dat hier een zeer stevig vonnis op zijn plek was om ervoor te zorgen dat andere toeristen, buitenlandse toeristen, Europese, Amerikaanse toeristen, ook niet dit soort ideeën zouden krijgen. Dat je hiermee wegkomt in Zuid-Korea.
[00:28:12] Speaker A: Ja, precies.
Het is wel gelukkig. Ja, want het gevaar is dat dit soort dingen wordt dan een internettrend. Het doel van dit soort filmpjes is natuurlijk dat je veel views en kliks en zo krijgt. En dan kan je er weer geld mee verdienen.
Waar eindigt dat allemaal?
[00:28:27] Speaker B: Nou ja, met een blauwe oog en een gebroken neus, geloof ik. Dat staat ook op YouTube.
[00:28:33] Speaker A: Ja, karmic justice of poetic justice.
Laten we het in godsnaam nooit meer over deze man hebben.
[00:28:41] Speaker B: Laten we het hebben. Laten we één ding nog verduidelijken over de dwangarbeid. Stel je daarbij niet voor dat iemand met een pikhauwel stenen staat te hakken in een steenwei met zo'n ketting en een bal. Dit is gevangenisarbeid die je volgens mij ook in Nederland hebt. Dus die situatie zou ik aanpakken.
[00:28:57] Speaker A: Dat is maar gelukkig uiteindelijk.
[00:29:00] Speaker B: Als we binnen twintig seconden afsluiten zitten we onder de dertig minuten.
[00:29:03] Speaker A: Laten we dat doen. Tot de volgende.
