Episode Transcript
[00:00:01] Speaker A: Hoe kan dit nou weer? Je hoort me niet, hè?
Hallo?
[00:00:04] Speaker B: Waarom hoor ik niks?
[00:00:07] Speaker A: Dit is te ingewikkeld voor twee alfa's.
Even kijken. Ik ga het even weer uitzetten en weer opnieuw doen.
Welkom bij Breuklein in Oost-Azië. De geopolitieke podcast over Oost-Azië met Casper Wits en Remco Breuker. Over waan en werkelijkheid in de geopolitiek van China, Japan, Taiwan, Noord- en Zuid-Korea.
In samenwerking met het Haags Instituut Geopolitiek Nu en Universiteit Leiden.
We lopen.
Goedemorgen Casper.
[00:00:45] Speaker B: Goedemorgen Remco.
[00:00:47] Speaker A: Dan zijn we weer voor aflevering nummer 7, als ik het goed heb.
[00:00:52] Speaker B: Zeven alweer. We gaan hard. We gaan lekker door.
[00:00:56] Speaker A: Op een gegeven moment voorbij de tien kan ik het niet meer op twee vingers bijhouden en dan zullen we het niet meer noemen, vermoed ik, maar tot die tijd lukt het nog wel. We hebben best veel te bespreken, bleek uit de voorbespreking, dus laten we meteen beginnen.
Zal ik bij jou beginnen?
Wat is het onderwerp waar jij het over wil hebben in deze aflevering?
[00:01:16] Speaker B: Ja, het zal eigenlijk niemand verbazen, maar het is natuurlijk nog steeds homeless in het Midden-Oosten en ik denk dat de landen in Oost-Azië daar nog steeds erg mee bezig zijn, hoe ze zich daaraan moeten aanpassen. Tegelijkertijd is het een beetje stilte voor de storm, krijg ik het idee, net zoals in Europa.
En men tast heel erg af van wat voor een beleid moeten we voeren. Dus ik ga eerst even kijken naar hoe dat leeft in Japan.
En dan gaan we straks over naar jou en kijken hoe dat in Zuid-Korea gaat.
Nog even een herhaling, daar hebben we het al eerder over gehad, maar Japan haalt maar liefst 90% of zelfs nog meer van zijn olie uit het Midden-Oosten en dat moet allemaal door de straat van Hormuz.
Japan is ook erg afhankelijk van vloeibaar aardgas, de import van vloeibaar aardgas. Alleen dat komt voor een heel groot deel weer uit Zuidoost-Azië en Australië. Dus wat dat betreft zijn ze een stuk Veiliger, maar ja de olie is natuurlijk een enorm groot probleem. En dit komt uiteindelijk door het klassieke Japanse probleem, of het probleem van de Japanse geopolitiek is dat het Japan gewoon heel weinig grondstoffen van zichzelf heeft.
[00:02:28] Speaker A: Ja, daar kunnen ze de hand schudden met Zuid-Korea inderdaad.
[00:02:31] Speaker B: Ja, al hebben ze natuurlijk oorspronkelijk in de begin 20e eeuw wel Korea gekoloniseerd, deels met het idee van grondstoffen uit Korea te halen en later uit China, Manchurijen, etc. Maar dat was volgens mij vooral het noordelijke gedeelte van Korea.
[00:02:45] Speaker A: Nee precies, dat was het noordelijke gedeelte. Veel steenkool, goud, zilver, van alles. Uranium, noem maar op.
[00:02:52] Speaker B: Ja, wat natuurlijk een beetje verbazend is als je het huidige verschil tussen de twee Korea's kijkt, is dat Noord-Korea veel meer grondstoffen heeft dan Zuid-Korea.
[00:03:00] Speaker A: Onvergloppig.
[00:03:01] Speaker B: Maar we laden nu wel erg af naar de koloniale periode.
Ja, al heb ik het graag over geschiedenis en is dat ook heel belangrijk natuurlijk in deze context.
Maar ja, Japan is dus gewoon net zoals wij erg bezig met wat gaat er komen, hoe kunnen we daarop anticiperen.
Het goede nieuws is wel voor de Japanners dat er enorme reserves zijn aangelegd van olie.
En ik heb even naar de cijfers gekeken en het is in principe zo dat Japan 254 dagen toe kan zonder enige olietoevoer. Dus dan kunnen ze in principe blijven functioneren met hun eigen oliereserves.
[00:03:40] Speaker A: Nog steeds? Met alles wat er al gebruikt is?
[00:03:43] Speaker B: Nou, het is wel zo dat er inmiddels al 40 van dat soort dagen zijn ingezet.
En in mei waarschijnlijk komen er nog 20 dagen bij. Maar in principe is het nog niet zo, dus dat ze heel erg aan het ineten zijn daarop.
Maar ja, het is, ondanks dat ze dus het lang kunnen uitzingen, is het natuurlijk wel degelijk een hele zorgwekkende situatie. Dus daar werd veel over gesproken. Dus zowel de minister van Buitenlandse Zaken, Motegi, als de minister van Economie en Handel, Akazawa, zijn hard bezig met dit onderwerp. En Akazawa, die ook trouwens bekend is, omdat die al meer dan een jaar eigenlijk de leiding heeft over de gesprekken met de VS over de importheffingen.
Akasawa Ryosei is onder Takeichi pas minister van economie en handel geworden.
Die is heel erg aan het kijken naar alternatieve routes. Allereerst van olie uit het Midden-Oosten. Op welke manier kan Japan misschien die olie verkrijgen zonder door de straat van Hormuz te Dus bijvoorbeeld via pijplijnen naar de andere kant van het Arabische schiereiland.
Dus dan heb je het over de westkant van het schiereiland en dan bijvoorbeeld als het dan, want dan moet je Ja, door de Rode Zee kom je natuurlijk weer langs het gedeelte waar je last hebt van de hoeties. Dus dat is ook geen ideale optie, maar misschien beter. Maar er wordt zelfs over gesproken dat je dan door het Suezkanaal zou moeten, door de Middellandse Zee en dan helemaal langs Afrika heen.
[00:05:21] Speaker A: Domme vraag hoor, kost dat niet heel veel olie?
[00:05:24] Speaker B: Het kost heel veel olie.
Olie, tijd en geld.
Ik wil alleen maar zeggen, elk scenario wordt besproken in Tokio.
Maar ook alternatieve plekken om olie vandaan te halen. Er wordt gekeken naar Centraal-Azië bijvoorbeeld. Kan Japan inzetten op... olievelden daar.
En men is ook bezig, en dat is misschien waar de gesprekken die al het meest ver gevorderd zijn, is samenwerking met de VS in het winnen van olie in Alaska.
Dus daar wordt concreet over gesproken, vooral door Akasawa met de Amerikanen. Maar het is wel zo dat al dit soort plannen zijn natuurlijk wel heel erg lange termijn. Van hoe kan je diversifieren wat betreft aanvoerroutes van olie. En eigenlijk voor deze crisis zal dat toch voor een groot deel te laat komen, ben ik bang.
Dus ja, men maakt zich zorgen. Tegelijkertijd zie je dat Japan ook wel probeert een grotere diplomatieke rol te pakken in de crisis. Dus er is een gesprek geweest maandag tussen de Japanse minister van Buitenlandse Zaken, Motegi, met die Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, Abbas, van een half uur waarin, nou ja, Japan heeft duidelijk gemaakt dat men zich erg zorgen maakt over de situatie in de straat van Hormuz en dat men vooral stabiliteit wil.
En dat ze de Iraniërs hebben aangemoedigd om vooral in te blijven zetten opgesprekken via Pakistan, via ook de rol die Pakistan gepakt heeft daarin met de VS. En gelukkig hebben we nu inderdaad een staak te vuren wat natuurlijk erg verwelkomd is in Tokio. Net zoals in Zuid-Korea, denk ik. Laten we daar dan eens kijken hoe zij daar mee omgaan.
[00:07:13] Speaker A: Nee, inderdaad. Ik dacht er net aan toen je dat zei, dat het status fure verwelkomd is in Tokyo. In Seoul ook, waar de aandelenbeurs meteen 7% omhoog schoot. Dus als daar een Trump getrouwe zat met voorkennis, dan is hij, voor zover het niet al het geval was, binnen.
[00:07:32] Speaker B: Ik zou willen dat ik dat soort voorkennis had. Daar zou ik zeker goed blij van maken.
[00:07:37] Speaker A: Ik ook, ja.
Het is in Seoul denk ik een heel vergelijkbaar plaatsje als in Tokio. Men maakt zich zeer grote zorgen over wat deze situatie gaat betekenen.
Bijna op de korte termijn. Zuid-Korea had een oliereserve van ongeveer 180 dagen. Dat is nog minder dan Japan. Daar zijn er nu inderdaad 40 van verstreken.
De LPG-reserve zou al leeg moeten zijn, in principe. Maar het is een groot probleem. Dus de president, Lee Jae Myung, die trouwens een approval rating van 69% heeft,
[00:08:16] Speaker B: Dat was vrij zeldzaam volgens mij, toch?
[00:08:18] Speaker A: Zeker, omdat hij een polariserend figuur is, was, moet ik misschien zeggen. Dit betekent dat toch echt mensen die op een conservatieve president hebben gestemd tijdens de vorige verkiezingen hem wel goed vinden functioneren. Tijdens hij nu ruim driekwart jaar in af is. Die heeft zijn mensen aangemoedigd om snel wat te doen om de aanvoerlijnen vanuit de straat van Hormuz en eigenlijk wereldwijd te beveiligen. Dat betekent natuurlijk niet zo heel veel.
Dat kan je makkelijk zeggen, maar het moet ook wel echt gebeuren.
Men is er hard mee bezig, ook om de 26 Zuid-Koreaanse schepen die vastzitten in de straat van Hormuz los te krijgen. Er wordt daartoe ook gepraat met Iran. De relaties met Iran zijn helemaal niet slecht, in principe.
Of daar wat uit gaat komen, dat moeten we zien. Het is natuurlijk een lastige situatie, maar de wapenstilstand zal zeker helpen.
Maar wat mij betreft toch wel het meest opvallende is, en wat ik zelf zie als een onbedoeld positief bijeffect, of effect, gevolg van deze situatie, is dat Zuid-Korea en Japan meer naar elkaar toe lijken te trekken.
Lee heeft gisteren, Koreaanse tijd dan, dus 8 april in Seoul en Japan en Tokio, heeft hij met oud-premier Ishiba Shigedo gebeld om hem te bedanken voor zijn goede werk in de korte tijd dat hij premier was, minder dan een jaar geloof ik.
[00:09:50] Speaker B: Klopt, iets minder in 2024, 2025.
[00:09:53] Speaker A: Voor alles wat heeft gedaan om goede relaties, betere relaties tussen Seoul en Tokio mogelijk te maken. Dat is op zich heel bijzonder als je een voormalige premier daarvoor belt.
Dat het ook naar buiten toe wordt gelekt, dus dat is een heel duidelijk signaal.
En dat werd dezelfde avond eigenlijk bekrachtigd toen de ministers van Defensie, van Zuid-Korea en Japan met elkaar kwamen te praten over de veiligheidssituatie van beide landen. En dan gaat het zowel over Noord-Korea. We zouden bijna vergeten dat Noord-Korea bestaat, maar niet gewandhoop Noord-Korea.
Nee, misschien niet. Maar Noord-Korea zelf ook niet, want die hebben twee kruisraketten weer afgevuurd, testraketten.
Dus dat leidde toch wel tot enige zorgen in beide hoofdsteden.
En natuurlijk ook, dat staat dan tussen de regels denk ik te lezen, hoe gaan we om met de VS? Wie zijn onze partners, onze betrouwbare partners?
En dat is natuurlijk iets waar er heel erg wordt nagedacht. Wat nu de goede kant is om uit op te gaan.
[00:11:08] Speaker B: Ja, alles verschuift, dat is wel duidelijk.
[00:11:11] Speaker A: Ik was hem helemaal vergeten in te drukken net.
[00:11:15] Speaker B: Wat, toont dit ook alweer aan, dat we naar een volgend onderwerp gaan?
[00:11:20] Speaker A: Godverdorie, dat was het verkeerde muziekje, een moment. Oh, oh, oh, ik ben nog niet helemaal gewend.
[00:11:34] Speaker B: Ik vond die andere ook wel goed hoor, moet ik zeggen.
[00:11:36] Speaker A: Ja, die is ook zeker in orde, maar dit is het lekkerste.
[00:11:42] Speaker B: Ja, maar dit betekent dat het volgende onderwerp al... Ja, dit betekent inderdaad dat
[00:11:48] Speaker A: het volgende onderwerp besproken gaat worden.
En dat leidt eigenlijk, denk ik, heel organisch komt dat voort uit waar we het net over hadden. Namelijk Japan en Zuid-Korea die toch elkaar opzoeken en naastig op weg zijn met, denk ik, een groot deel van de rest van de wereld.
Een weg voorwaarts, een geopolitieke weg voorwaarts.
Geen eenzaam pad voorwaarts, maar met met betrouwbare partners.
[00:12:13] Speaker B: Precies en daarom willen wij ook wat aandacht besteden aan het recente bezoek van de Franse president Macron aan Oost-Azië. Hij is eerst naar Japan geweest en toen naar Zuid-Korea. Van 29 maart tot 3 april als ik het goed heb.
Of iets korter, maar goed in ieder geval een paar dagen.
Ja, daar is veel besproken uiteraard over de huidige geopolitieke situatie.
Nou ja, eerst in Japan heeft Macron het heel duidelijk gehad over strategische autonomie, wat natuurlijk een beetje zijn stokpaartje is en de manieren waarop Japan en Frankrijk en eigenlijk breder ook heel Europa kunnen samenwerken. Als het gaat om toch coördineren van hoe gaan we om met deze verschuivingen van een bondgenoot draagteken in de VS die zich steeds raarder gedraagt en ja ook wat wel interessant is denk ik is dat Macron en Takeichi ook gesproken hebben over ja hoe kan je aanvoerketens van kritische mineralen grondstoffen veiligstellen tussen democratische landen. En hoe kunnen wij als Europa en Japan samenwerken op dat gebied, op het gebied van nucleaire energie, waarin zowel Japan als Frankrijk natuurlijk erg actief zijn en voorlopen.
Het was niet alleen Macron en Takeichi, maar ook de ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken waren mee vanuit Frankrijk en hebben gesproken met hun even knie in Tokio.
Er is bijvoorbeeld een memorandum getekend tussen de ministers van Defensie over meer samenwerking op het gebied van oefeningen bijvoorbeeld.
Zoals we weten is Frankrijk natuurlijk erg aanwezig in de stille oceaan ook vanwege overzeeze gebieden. Dus dat is sowieso iets dat al, dat soort dialoog bestaat al langer.
Ja, en nou de Franse minister van Buitenlandse Zaken heeft toen ook gezegd dat we de verschillende conflicten, dus Oekraïne, Persische golf en de Oost-Chinese zee moeten zien als Ja, toch verschillende uitingen van dezelfde soort instabiliteit. Ik vond het wel interessant dat vooral de Oost-Chinese zee daarin genoemd werd. Dus dat duidt wel over spanningen tussen Japan en China, heel duidelijk.
En dat bijvoorbeeld de Zuid-Chinese zee niet genoemd werd daarin, vond ik interessant. Dus ja, ondanks dat dit geen doorbraakbezoek was of iets dergelijks, dit soort bezoeken vaker gebeuren.
Toch wel weer interessant de signalen die afgegeven worden over dat democratie en middenmachten meer moeten samenwerken. Dat is natuurlijk ook waar ons boek over gaat.
Voordat we naar Zuid-Korea gaan, nog wel één grote doorbraak die wel heeft plaatsgevonden is dat Takaichi en Macron een duidelijk mediamomentje pakten door te refereren aan zowel manga als anime Dragon Ball en door de krachten uit de handen schieten heen en weer werden gecatapulteerd.
waarin dan natuurlijk weer benadrukt werkt dat Macron een groot otaku, zeg je in het Japans, een nerd is voor de Japanse populaire cultuur, wat ook echt zo zijn te zijn.
Ik moet wel heel eerlijk zeggen dat bijna ontzettend veel buitenlandse leiders dit soort dingen zeggen als ze in Japan op bezoek zijn.
Toch altijd leuk en het is een goed excuus om straks Dragon Ball in de titel van onze podcast afleveringen te zetten, denk ik.
[00:15:47] Speaker A: Dat is een hele goeie. Nee, dat ben ik er met je eens. Een paar dingen die me opvielen.
Hieraan, want Macron natuurlijk ook, wat je net zei, naar Zuid-Korea is gegaan. Eerst naar Japan, toen naar Zuid-Korea. Wereldleiders, keer dat nou ook eens een keertje om.
Dat is altijd... Ja, helemaal eens.
[00:16:03] Speaker B: Ik denk ook niet dat Japan daar zwaar aan zou tillen.
[00:16:06] Speaker A: Nee, dat zijn alleen de blijdsmakers bij de betreffende wereldleiders, denk ik. Maar Macron had het over een derde weg.
Laten we hopen dat deze derde geopolitieke weg een beter lot is beschoren dan de derde weg ooit in fame is geworden door Tony Blair.
Wat dat betreft hadden ze misschien een andere naam moeten kiezen.
De gedachte daarachter is denk ik, daar zijn we zelf natuurlijk uit, we hebben gisteren het manuscript ingeleverd waarin we dit bij onze uitgever Laurens, hallo Laurens, waarin we dit in toch wel enig detail uit de doeken doen, want wij denken dat het verstandig is voor Nederland, voor de EU en ook voor Oost-Azië, democratisch Oost-Azië. Je zou bijna denken dat dit door de securiteit ergens onderschept is.
[00:16:54] Speaker B: Ik denk dat we ons geen illusies moeten maken over het script. Ik denk gewoon dat Macron naar onze podcast luistert. Dat lijkt me een filologische uitleg.
[00:17:03] Speaker A: Dat zal het ongetwijfeld zijn. We hebben hem zelf op de hoogte gehouden. Ik ben te paranoïde. Je hebt helemaal gelijk.
Maar gewoon luister naar onze podcast en weet dus dat het gewoon verstandig is om die defensiesamenwerking, een diplomatieke samenwerking, samenwerking als het gaat om het veilig houden en maken van je aanvoerlijnen.
Het zorgen voor een stabiele aanvoer van vitale grondstoffen. Om dat in een gezamenlijk wereldwijd verband te doen met partners die je kunt vertrouwen en die eigenlijk dezelfde waarde delen als jij.
Dus dat is in Zuid-Korea eigenlijk wat ik nu zou kunnen doen is precies wat jij net zei op het dragon ball gebeuren na.
herhalen en dan even Japan door Zuid-Korea vervangen. Daar is denk ik ook wel een trilaterale afstemsessie of meerdere afstemsessies aan vooraf gegaan.
Macron werd ook echt onthaald in Zuid-Korea en is erg positief op hem gereageerd. Er is ook veel nadruk geweest, behalve op defensie in de toekomst, dus ook Frans-Zuid-Koreaanse defensiesamenwerking. Hallo Nederland, de Nederlandse regering luistert u.
Premier Jetten had u niet in Seoul en Tokio moeten zitten in plaats van zometeen in Washington.
Dat zijn dezelfde dingen die denk ik de mogelijkheden die we nog hebben voor een stabiele toekomst. Die zijn toch wel aan het afnemen denk ik. Een toekomst zonder grootschalige oorlogsvoering. Niet om nou deze ochtend al te pessimistisch te beginnen. Om die mogelijkheden te benutten en te vergroten is dit soort samenwerking absoluut noodzakelijk. En dan moeten we gewoon voorbij over onze eigen schaduw heen stappen, zoals dat in een vrij verschrikkelijk politiek jargon heet.
[00:18:49] Speaker B: Ja, absoluut.
[00:18:50] Speaker A: En de blik afwenden van Washington, voor zover dat kan, en echt naar Seoul kijken en Tokio en Taipei.
[00:18:56] Speaker B: Ja, je ziet ook dat Japan in het verleden ook heel duidelijk signalen heeft gegeven dat zij alleen maar meer willen samenwerken met de NAVO.
Interessant genoeg was het juist Frankrijk die daar een beetje op de rem trapte. Vooral met het idee van we moeten China niet te veel tegen de haren instrijken. Maar ik denk dat hij inmiddels ook andere signalen geeft wat dat betreft. Dus inderdaad, de dingen verschuiven en onder druk wordt alles vloeibaar.
[00:19:25] Speaker A: Ja, nee. En dat is wel interessant. Die derde weg waar Macron het dan over had, die definieerde hij specifiek als een geopolitiek pad voorwaarts zonder Europese afhankelijkheid van of China of de VS.
En dat is het soort balans dat je zoekt. Dus geen, niet al te overhaast, maar wel urgent.
En ja, autonome, strategische autonomie.
[00:19:54] Speaker B: Precies.
[00:19:55] Speaker A: Oké, dan denk ik dat het tijd is voor dit muziekje. Maar ik vind het zo'n fijn muziekje dat ik vergeet dat ik hierop had moeten drukken.
[00:20:06] Speaker B: Want dat is het Breaking News muziekje.
[00:20:09] Speaker A: Het is tijd voor Breaking News. Kasper, wat heb jij meegenomen vandaag?
[00:20:16] Speaker B: Ja, een heel apart nieuwsbericht. Een paar dagen geleden is een Japanse nationalist, die ook eigenlijk, ja, eigenlijk, hij is lieutenant in de zelfverdedigingstroepen, dus in het leger van Japan, kan je best zeggen.
met een mes de Chinese ambassade binnengedrongen in Tokio. Eigenlijk niet ambassade, maar de ambassadegrondgebied.
Hij is natuurlijk weggevoerd en gearresteerd en hij heeft zelf gezegd dat zijn doel was niet om anderen te verwonden, maar om zijn kritiek en zorgen over China kenbaar te maken aan de ambassadeur en het ambassadepersoneel. En als die kritiek op China niet serieus genomen zouden worden, dan zou hij ter plekke zelfmoord gaan plegen.
[00:21:01] Speaker A: Dat geeft mij heel erg jaren dertig vibes.
[00:21:04] Speaker B: Ja, het is inderdaad Japanse rechtse politiek in de jaren twintig en dertig gebeurde dit soort dingen wel vaker.
in het moderne Japan een stuk minder. Dus dat was best wel onschokkend gebeuren en natuurlijk ook wel een beetje gezichtsverlies voor de Japanse overheid, want dit soort dingen horen niet te gebeuren op ambassades. Dus die neemt het ook hoog op. De beveiliging is ook opgeschroefd rondom de Chinese ambassade.
Desondanks is de Chinese reactie net zoals we zouden verwachten. Melken ze dit onderwerp weer behoorlijk uit, maar toch op te wijzen dat dit een logisch gevolg is van wat zij het Japanse neomilitarisme noemen.
Want China die wijst er graag constant op dat elke Japanse beweging richting meer investeren in defensie, eigen defensie serieuzer nemen.
Dat dat eigenlijk een terugkeer is naar de Japanse militarisme en imperialisme van het verleden.
China probeert ook steeds meer internationaal andere landen daarvan te overtuigen.
Ja, dat is een groot onderwerp en eigenlijk dus te verwachten dat China hier misbruik van zou maken. Maar ja, dat was dat. Wat voor nieuws had jij?
[00:22:14] Speaker A: Ik heb twee positieve nieuwsstukjes. De eerste is.
De lancering van Homes AI, dat is een AI systeem, draagbaar blijkbaar, wearable, gepresenteerd op, moet ik het even nou goed zeggen, de Consumer Electronics Show, die elk jaar wordt gehouden ergens in Amerika, ik denk ergens, het zal vast in Californië zijn.
Waar het ook een prijs heeft gewonnen en wat doet deze AI, Las Vegas is het trouwens, niet Los Angeles.
Wat doet deze AI? Die kan blijkbaar met hoge accuratense voorspellen of je de komende 24 uur een hartaanval gaat krijgen of niet.
[00:22:55] Speaker B: Lijkt me erg handig en zeker voor de bevolking in Oost-Azië die er behoorlijk op leeftijd is, wat een erg grote groep is, in ieder geval in Japan.
[00:23:04] Speaker A: Nee, in Coya bijna even groot. Het gaat dezelfde kant uit qua vergrijzing. De enige kanttekening die ik hier dan wel weer bij zou willen maken is of dit geen self-fulfilling prophecy wordt. Dat als het ding zegt je krijgt een hartaanval de komende 24 uur dat je van de stress niet een hartaanval gaat krijgen. Maar waarschijnlijk denk ik het nu te snel.
[00:23:23] Speaker B: Nou ja, van het AI-gebruik van onze studenten op de universiteit krijg ik inmiddels wel min of meer een hartaanval. Maar dat laten we maar niet al te veel gaan zeuren daarover.
[00:23:34] Speaker A: Nee laten we dat niet doen en dan punt nummer drie op de breaking news lijst.
[00:23:38] Speaker B: Ik heb ook goed nieuws in ieder geval voor mij en dat is dat de uitvinder van bitcoin die altijd onder de naam schuil ging Nakamoto Satoshi geen Japaner blijkt te zijn maar een Brit die Adam Black heet.
Ondanks dat hij het zelf nog steeds ontkent, is dit naar voren gekomen uit een onderzoek van de New York Times. En dit is goed nieuws, denk ik, omdat ik dan eindelijk geen vragen meer krijg over bitcoin en wat de zogenaamde Japanse uitvinder daarvan wel niet voor achtergrond zou hebben. Dus hopelijk ben ik daar nu van af, want als ik ergens geen verstand van heb, is het wel bitcoin.
[00:24:17] Speaker A: Nou, daar word ik helemaal blij van.
[00:24:22] Speaker B: Dit was onze Bitcoin thema aflevering van onze podcast.
[00:24:25] Speaker A: Die gaat even niet door, helaas.
Laten we dan maar een thema aflevering over Taiwan doen, ik noem maar wat.
[00:24:30] Speaker B: Zo is dat.
[00:24:32] Speaker A: En nummer vier, ook een stukje goed nieuws. Nou ja, niet voor iedereen. Voor de prins Bernards junior van deze wereld en zeker in Zuid-Korea is het slecht nieuws. De woningmarkt in Zuid-Korea zit volledig op slot.
Nog erger dan in Nederland. Dus ja, het kan nog erger, ben ik bang. Al gaan we ook hard die kant uit. Deze regering, deze president, progressief, dus tegen speculatie in ontroerend goed, wil daar wat aan doen en doet dat met bijna 79% approval rating. Dat is ongekend hoog eigenlijk voor een president die al bijna een jaar aan de macht is.
Er is een wet aangenomen die het winst maken op het verkopen van huizen als je er meerdere bezit.
Dus waar je zelf geen direct gebruik van maakt.
Zet daar een belasting op van 75% over de winst.
Ja en om toch de bittere pil voor die mensen die tientallen huizen hebben maar toch ook aan een pensioen moeten denken, ik weet het niet, wat zoeter te maken, makkelijker te slikken te maken, hebben deze mensen nu tot 9 mei tijd om hun intentie tot verkoop aan te geven. En dan hebben ze een halfjaar de tijd om hun overtollige woningbezit te verkopen en op die manier dus op de markt te brengen en de huizenprijs te verlagen gemiddeld.
En dan hoeven ze deze belasting niet te betalen. Doe je het een dag later, dan krijg je 75% over alle winst die je maakt.
[00:26:03] Speaker B: Barretteilen voor Zuid-Koreaanse huisjesmakers.
[00:26:08] Speaker A: barretijden voor Zuid-Koreaanse huisjesmelkers. Volgens mij hebben wij nog een woord dat in de titel kan.
[00:26:14] Speaker B: Ja, zo is dat.
Al hoeven de Nederlandse huisjesmelkers zich voorlopig nog geen zorgen te maken, want ik denk niet dat het huidige kabinet de bezittende klassen op deze manier zou durven aanpakken.
[00:26:26] Speaker A: Nee, om dat even in de geest te houden van hoe wij vaak naar Azië kijken, dat zit niet in onze volksaard. Wij zijn een volgzaam volk als het gaat om de bezittende klasse het naar de zin te maken.
[00:26:38] Speaker B: Zo is dat.
[00:26:38] Speaker A: Dat klink ik nu te communistisch.
[00:26:40] Speaker B: Wij vinden het er het onze van.
[00:26:45] Speaker A: Wij vinden er het onze van. Dat is een mooie afsluiting van deze podcast.
[00:26:51] Speaker B: Zo is dat. Volgende week ga ik waarschijnlijk weer terugkomen op het bezoek van de Taiwanese oppositielijder naar China.
Dat bezoek is nu gaande, maar ze heeft nog steeds Xi Jinping niet ontmoet, wat wel gaat gebeuren. Daar kom ik dan nog op terug, denk ik.
[00:27:11] Speaker A: Dan zijn we er. Onder de dertig minuten.
[00:27:15] Speaker B: Tot volgende week.
