Episode Transcript
[00:00:00] Speaker A: Niet vergeten... Op te nemen, denk ik.
[00:00:06] Speaker B: Ja.
Welkom bij Breukleinen in Oost-Azië. De geopolitieke podcast over Oost-Azië met Kasper Wits en Remco Breuker. Over waan en werkelijkheid in de geopolitiek van China, Japan, Taiwan, Noord- en Zuid-Korea.
In samenwerking met het Haagse instituut Geopolitiek Nu en Universiteit Leiden.
Goedemorgen Casper.
[00:00:33] Speaker A: Goedemorgen Remco.
[00:00:35] Speaker B: Goed je weer te horen en zelfs even te zien, maar al nemen we geen video op.
[00:00:40] Speaker A: Precies.
Ik kijk uit naar de discussie van vandaag, waar we eigenlijk een beetje gaan terughaken op wat we vorige week bespraken, maar nu gaan kijken naar de andere kant van de breuklijn, naar de steun van de democratische landen in Azië voor Oekraïne vooral. Dus we gaan kijken eerst naar Japan en dan naar Zuid-Korea.
[00:01:00] Speaker B: Ja, daar is meer dan genoeg over te zeggen.
Beide landen hebben toch wel veel, denk ik, te winnen. Daar zijn we het wel over eens, in brede zin, niet alleen jij en ik, maar dat de internationale rechtsorde iets is waar beide landen baat bij hebben. Dat vinden ze zelf ook.
Dus vandaar uit, makkelijk geredeneerd zou je denken, Japan en Zuid-Korea steunen Oekraïne. Nou, laten we gaan kijken of dat inderdaad het geval is. En zo ja, hoe?
Zullen we beginnen met Japan? Hoe staat Japan in?
[00:01:31] Speaker A: Ja, nou ik denk dat voor Japan eigenlijk net zoals voor Europa toch 24 februari 2022 echt een enorme schok is geweest en dat Japans reactie op het begin van de oorlog tegen Oekraïne ook wel lijkt op die van ons. Dus grote schok maatschappelijk gezien, grote steun voor Oekraïne en dat de regering daar ook wel echt meteen naar gehandeld heeft.
Wat denk ik wel interessant is, want Japan is natuurlijk territoriaal gezien of geografisch gezien ligt het heel ver van Europa af. Maar ik denk wel dat Japan zich de laatste jaren heeft ontwikkeld tot misschien wel het niet-Europese land dat het meest Oekraïne steunt. Zowel concrete financiële steun als ook nationale organisaties zijn binnen de VN heel erg achter Oekraïne staat en dat ook telkens herhaalt. En ik denk dat dat, als je ook naar de cijfers kijkt van in hoeverre dit leeft onder Japanners, dat je echt ziet dat een heel groot deel van de Japanners bijvoorbeeld achter hele strenge sancties tegen Rusland staat. Echt 86 procent is dat.
[00:02:41] Speaker B: Oh, dat is verrassend veel. Ik ken geen vergelijkbare statistieken voor Zuid-Korea, maar ik kan me niet voorstellen dat daar 86% uitkomt.
[00:02:49] Speaker A: Nee, ik denk, we komen er straks nog op terug, maar dat het verschil in reactie ook echt wel heel duidelijk is. En ik denk dat het eigenlijk komt doordat de Japanners het echt zien, deze oorlog, als een aanval op de internationale orde en het internationale systeem. dat na de Tweede Wereldoorlog is opgetuigd en juist dat systeem en die internationale orde wordt door de Japanners heel erg gezien als toch een fundament van hun eigen veiligheid in de afgelopen tachtig jaar en hoe Japan zich heeft ontwikkeld tot allereerst natuurlijk een land met grote welvaart.
die afhankelijk is van een soort internationale orde gebaseerd op regels en verdragen, maar ook de vrijheden die Japan en de democratie die Japan heeft ontwikkeld na de Tweede Wereldoorlog.
Ja, en ik denk dat men zich daar heel erg van bewust is en dus ook meteen die link legt tussen wat er gebeurt in Oekraïne met hun eigen veiligheid, omdat ze het dus zien als een aanval op de veiligheid van de hele wereld.
[00:03:50] Speaker B: Ja, wat mij betreft een hele redelijke inschatting van conflict, of niet?
[00:03:55] Speaker A: Ja, ik denk ook wel dat dit best wel een logische reactie is en daarom ook wel aan de ene kant makkelijk te begrijpen voor ons waarom de Japanners zo reageren, omdat het toch wel redelijk lijkt op onze reactie op de oorlog tegen Oekraïne. Ik denk wel dat bij Japan nog meer dingen meespelen. Bijvoorbeeld dat heel erg de link wordt gelegd tussen een Russische oorlog tegen Oekraïne met een mogelijke Chinese oorlog tegen Taiwan.
Je ziet ook weer als je naar de cijfers kijkt dat de Japanners heel erg bang zijn dat als de oorlog tegen Oekraïne eindigt met iets dat op een Russisch succes lijkt, dus als er territoriale concessies moeten worden gedaan bijvoorbeeld, dat dat waarschijnlijk China zal aanmoedigen om ook Taiwan aan te vallen. Dus dat betekent dat er dus ook vanuit die hoek een enorme motivatie is Zowel bij de Japanse regering als bij de Japanse bevolking om Oekraïne te steunen. Want als dat niet gebeurt is het gevaar gewoon dat de eigen regio ook heel erg zal destabiliseren als het ware.
[00:04:59] Speaker B: Moeten we niet toch eens een keer een aparte aflevering maken binnenkort over Taiwan en hoe een eventuele aanval op Taiwan wordt geprefigureerd.
Dat is volgens mij een verschrikkelijk anarchisme. Ik weet even geen goed Nederlands ervoor. Hoe je die eigenlijk kan lezen wellicht in de invasie van Oekraïne, maar nu ook de aanval op Iran.
[00:05:23] Speaker A: Klopt. Je ziet ook echt dat in onze media heel vaak toch de link wordt gelegd van nu dit gebeurt, zal China misschien sneller of juist niet sneller overgaan op een aanval op Taiwan. Dus wat daar precies de Chinese motivaties zijn, maar ook hoe de andere landen in Oost-Azië tegen dat conflict aankijken. Ik denk dat dat een aparte podcast aflevering waard is.
Ja, ik vind de Japanse houding gewoon erg interessant en ik denk dat de Japanse toenmalige premier Kishida, die is zo'n twee jaar premier geweest van 2001 tot 2023, ervan heel tekenend is geweest dat hij bleef maar herhalen dat het Oekraïne van vandaag het Oost-Azië van morgen kan zijn. Dus als wij als internationale gemeenschap dan eigenlijk de boel uit handen laten vallen, door Oekraïne niet genoeg te steunen, zal dat meer instabiliteit opleveren ook in Oost-Azië. En dat we daarom ook die twee veiligheidsregio's, zowel eigenlijk Europa als Oost-Azië, veel meer met elkaar moeten linken. En dat heeft hij zo vaak herhaald dat het op een gegeven moment ook heel erg Heel erg, denk ik, begon wortel te schieten in het westen. En ook Mark Rutte bijvoorbeeld als NAVO-chef heeft dat ook uitmiddels gezegd dat het juiste Japanners waren die heel erg die link leggen tussen het Europese conflict en het mogelijke toekomstige Aziatische conflict. En daarom dat wij als we, en dit is mijn mening trouwens, niet die van Rutte, maar dat als wij toch soms een beetje zo'n houding hebben als het om Taiwan gaat, van ah, het is toch een ver van El Espeto en heeft niet zoveel met de Europese mocht je vinden natuurlijk, maar het feit dat Japan juist wel heel erg ook financieel op vele manieren het Oekraïne steunt, dan moet je wel afvragen waarom de Japanners blijkbaar wel een soort mondiaal idee hebben van die geopolitieke veiligheid en wij blijkbaar niet. Misschien kunnen we daar nogal wat van leren. En nog één laatste voorbeeld daarvan ook is dat toen was nog tijdens de Biden-regering dat de Republikeinen hielden toen steun tegen voor Oekraïne tegen. Vanwege, het had weer te maken met, ze wilden het linken aan een migratiedeal in april 2024. En juist op dat moment ging de premier Kishida, de Japanse premier, naar Washington.
Ook met het idee van om de republikeinen toch vooral een beetje wakker te schudden en ook weer te herhalen van het Oekraïne vandaag is het Oost-Azië van morgen. We moeten betrokken blijven hierbij. En hij kwam toen ook, Ja, met een grote hoeveelheid pakketsteun weer van Japan aan Oekraïne. Dus om de Amerikanen ook een beetje te bewegen richting dat gebied. Maar dat is een beetje in het kort over Japan en ik denk dat het heel interessant is om ook het contrast en misschien de vergelijking te maken met hoe Zuid-Korea erin staat. Dus kan jij ons daar een introductie over geven?
[00:08:19] Speaker B: Ja, dat is toch wel echt anders. Als ik nou zo luister naar wat je zegt over Japan, dan is het, als ik het even heel oneerbiedig mag verwoorden, misschien moeten we dit maar soms in de uitknippen, dan is de Japanse boodschap aan Europa en aan de VS heel duidelijk geweest en consistent.
Haal de gezamenlijke hoofden uit die geopolitieke derailleur en kijk wat er gebeurt. Dit heeft impact voor ons allemaal op de internationale orde met alle gebreken die die heeft. Daar ben ik me zeer van bewust en jij ook. Maar toch, wat hebben we anders?
Dat gaat ons heel veel kosten. In Zuid-Korea toen Rusland, Oekraïne binnenviel was dat in eerste instantie ook wel de reactie onder President Yun Song-il, die nu natuurlijk een levenslange gevangenisstraf uitzit en volkomen terecht omdat hij een coup-poging heeft ondernomen.
Zijn buitenlands beleid echter was een stuk beter dan zijn binnenlands beleid.
Hij benadrukte heel erg de noodzaak voor Zuid-Korea om zichzelf te kunnen blijven manifesteren als economische flink grote middenmacht, misschien wel een beetje een kleine grootmacht. maar voor de rest wel echt een middenmacht, om die internationale orde overeind te houden. Dus hij heeft zich heel erg duidelijk gecommitteerd aan een internationale orde waar Amerika de leidende partij was.
Dat is natuurlijk nu allemaal achterhaald, tenminste van Amerika als leidende partij, de internationale rechtsorde hoop ik niet.
Maar dat was de insteek van de positie die Zuid-Korea ook innam ten opzichte van Oekraïne en ten opzichte van Rusland. Het veroordeelde Rusland, wat toch wel een hele belangrijke partner altijd is geweest de afgelopen jaren voor Zuid-Korea.
En ging Oekraïne heel duidelijk steunen via indirecte wapenleveranties. Via Polen bijvoorbeeld. Dat doet Zuid-Korea nog steeds, al is een beetje de politieke Framing is er al van nieuws gewoon handel. Maar als je ziet dat Polen in 2024 ongeveer de helft van de wapenimport in Polen kwam uit Zuid-Korea. En er komt nog veel meer aan. Er is een strategisch verdrag tussen de twee afgesloten.
En het hele leger, het hele Poolse leger vecht soms mee met Zuid-Koreaanse wapens. Waaronder geloof ik bijna 400 tanks.
[00:10:32] Speaker A: En heeft dat dan ook te maken met het feit dat Polen heel veel van de eigen wapens ook aan Oekraïne cadeau heeft gedaan, als het ware, en dus vervanging nodig heeft? Ah ja.
[00:10:42] Speaker B: Precies. Ja, nee, dat heeft daar wel zeker mee te maken.
Ik weet niet in welke mate Zuid-Koreaanse wapens direct naar Oekraïne gaan via Polen.
Maar zeker is het wel zo dat Poolse wapens naar Oekraïne gaan en dat Polen het leger daarmee meteen vernieuwt. Dat zijn natuurlijk twee vliegen in één knap. Polen ziet erbij hangen als Oekraïne de oorlog verliest en als Rusland verder expandeert dan is Polen waarschijnlijk samen met de Belgische Staten het eerste slachtoffer.
Dus dat leger moet worden gemoderniseerd en dat doet het dus en het helpt daarmee tegelijkertijd Oekraïne. En Zuid-Korea helpt daar weer mee. Nu lijkt het meer handel dan politiek te zijn geworden.
Maar goed, dat was misschien toen zo.
Met het afzetten van Joen is er wel een andere wind gaan waaien in Zuid-Korea. En dan moet ik ook wel zeggen dat Joen zodanig impopulair was dat toen de Zuid-Koreaanse regering bekend maakte dat er Noord-Koreanen mee vochten aan de Russische kant tegen Oekraïne, dat de grote deel van de Zuid-Koreaanse bevolking dat überhaupt niet geloofde. Dat moest wel fake nieuws zijn.
We willen hier niks mee te maken hebben, het is hun oorlog. Het is een beetje hoe wij denken eigenlijk, heel ironisch, ook wel poetic justice, hoe wij denken over over landen in Oost-Azië en zeker ook ten tijde van de Koreaoorlog. Laat ze het zelf alsjeblieft uitvechten, het is onze oorlog niet.
Dat was toch wel een sentiment dat je vaak hoorde, dat je ook nog wel vaak hoort nu. Is dit onze oorlog wel? Nou, we willen misschien niet dat Rusland wint, maar ja, Oekraïne is ook een Een corrupt land of Oekraïne heeft ook problemen en noem maar op. Dus dat is een heel ander discours wat je daar tegenkomt. De NAVO heeft net als aan Japan trouwens, aan Zuid-Korea, een verzoek gedaan om mee te doen met, nou weet ik niet, weer vergeten wat die afworting is. Prioritized Ukrainian Requirements List is het volgens mij, PERL. Ja, waarin fondsen worden vrijgemaakt om wapens voor Oekraïne te vervaardigen en te goedkoop te verkopen of te geven.
Japan heeft meteen ja gezegd, geloof ik.
[00:12:44] Speaker A: Ja, Japan was nota bene het eerste land dat zei van hier gaan we aan meedoen.
[00:12:49] Speaker B: Ja, nou kijk, Zuid-Korea is op hetzelfde moment gevraagd en ik weet nog dat we twee afleveringen terug van deze podcast dat ik vol vertrouwen zei in de volgende weten wat Zuid-Korea hiervan vindt. Ja, niet dus.
Er is nog steeds geen besluit genomen. Het lijkt erop alsof het op de lange baan wordt geschoven dat Zuid-Korea toch echt liever niet wil dat dat Zuid-Korea liever toch wel prefereert om Oekraïne niet te steunen. De reactie van Rusland helpt hierbij ook niet.
Rusland heeft laten weten bij monden van ministerie van Buitenlandse Zaken dat het negatieve consequenties voor Zuid-Korea gaat hebben als ze hier wel aan meedoen. Wat dat dan precies is, dat moeten we even naar raden, ben ik bang. Maar wat je ziet is toch wel echt een heel ander plaatsje dan in Japan. Dat vind ik zelf ook wel zorgwekkend, als ik eerlijk ben. Omdat die, zowel als ik even als bekrompen Nederlander vanuit mijn eigen, een Europeaan vanuit mijn eigen stukje wereld mag denken, dan is die internationale rechtsorde van levensbelang. Maar ook als ik even mijn professionele kleren aantrek en als Koreanist kijk, dan denk ik dat een van de redenen dat Zuid-Korea zo'n enorme economische vlucht heeft kunnen nemen, juist ook die gegarandeerde rechtsorde was. Die onder andere de aanvoerlijnen veilig houdt en die santage door groopmachten heel moeilijk maakt.
Het gaat anders worden als Oekraïne valt en als Taiwan ook zou vallen.
En dan Japan. Wie weet wat er met Japan gebeurt. Ik zie hier toch echt wel een existentieel probleem voor Zuid-Korea.
Of Zuid-Korea dat zelf ziet, de bevolking misschien op dit moment niet zo.
En als het gaat om de regering.
Ik ben er iets positiever over dan ik was voordat Lee aantreedt.
Hij is echt meer een staatsman dan een partijpoliticus nu. Dat moet je als president ook zijn.
Dat is heel goed. Dus ik hoop dat hij dat qua Oekraïne ook ziet.
Het is mij toch wel even afwachten. Hij houdt wel echt al zijn opties open. Wat dat betreft is hij een hele vaardige en flexibele politicus en staatsman. Maar ja, ik blijf die existentiële dimensie hier toch echt wel zien. Het is toch wel echt een kwestie, denk ik, die de Zuid-Korease toekomst op de lange termijn ook kan beïnvloeden.
[00:15:11] Speaker A: Ja, nou ik denk dus dat ze daar in Japan meer mee bezig zijn blijkbaar dan in Zuid-Korea. En het heeft denk ik ook te maken met hele verschillende tradities van banden met Rusland. En de VS misschien.
[00:15:25] Speaker B: Misschien moeten we het daar ook even over hebben, over de banden met Rusland en hoe er naar Rusland wordt gekeken in beide landen.
Als je afgaat op de beleidsuitkomsten nu, zou je denken die zijn anders.
Hoe zit dat in Japan?
[00:15:39] Speaker A: Ja, ik denk dat antirussisch sentiment veel breder verspreid is in Japan, zeker de laatste jaren is dat erg gegroeid, puur vanwege de oorlog tegen Oekraïne.
Dat je echt als je naar de cijfers kijkt, dat zo'n 96% van de Japanners op dit moment een negatief beeld heeft van Rusland. Er moet wel bij gezegd worden dat dat ook komt vanwege een historisch territoriaal conflict. Er zijn verschillende eilanden ten noorden van een van de hoofd eilanden van Japan, Hokkaido. Kleine eilandjes ten noorden daarvan, Kurilen, worden gekleemd door Japan, maar volgens hen dus bezet door Rusland sinds 1945, toen natuurlijk de Tweede Wereldoorlog eindigde. Dus dat is ook iets wat heel erg meespeelt en wat ook betekent dat rechts-Japanners vaak van het soort types misschien dat hier in Europa nogal wat Rusland-sympathieën heeft. De juiste in Japan ook weer eigenlijk meer in een anti-Russische traditie staan. Bovendien dan ook weer mensen aan de linkerkant ook nooit echt gericht waren op de Sovjeten die vroeger waren, misschien net wat meer op China. Maar goed, een hele combinatie van dingen waardoor Rusland kritiek vrij normaal is daar. Maar in Zuid-Korea staan ze daar dus blijkbaar heel anders in.
[00:16:55] Speaker B: Ja, de relaties eigenlijk waren altijd ten tijde van de Sovjet-Unie niet bestaand formeel. In de praktijk waren ze natuurlijk wel.
Ze twee landen hebben elkaar pas in 1990 herkend.
Maar zijn wel heel rap goede handelspartners geworden.
In Rusland wordt toch wel mensen gezien, denk ik, zoals ook in Nederland, overwegend door het ministerie van Economische Zaken, ook wel door buitenlandse zaken trouwens.
naar China werd gekeken, daar kan je geld verdienen.
En wat ze daar voor de rest uitvoeren aan hun grenzen en met hun mensen, ja dat is aan hun.
Maar wij zijn er om geld te verdienen. En af en toe kan er iemand wat over mensrechten zeggen, vooruit.
Maar laten we vooral niet de handel in de wielen rijden. Dat is een beetje de Zuid-Koreaanse houding ten opzichte van Rusland geweest, denk ik ook. En dat onderkent niet de strategische en misschien zelfs de existentiële gevaren die er vastzitten aan een Rusland dat expandeert en dat de grenzen van zijn buurlanden niet herkent.
De Zuid-Korea is een grote importeur van Russisch kool bijvoorbeeld.
Al zijn ze niet afhankelijk van Russische energieleveranties. Wat misschien wel gaat veranderen als die straat van Hormuz dicht blijft trouwens.
Maar in 2008 hebben ze bijvoorbeeld een Strategic Cooperative Partnership afgesloten. Met Poetin.
Dat is nogal wat, denk ik, voor een democratisch land om dat te doen.
En als je ziet hoeveel mensen er heen en weer gaan.
In 2019 gingen er ruim 800.000 Zuid-Koreanen en Russen heen en weer tussen de twee landen. om handel te drijven, om opleidingen te krijgen en zo.
En dat terwijl er maar iets meer dan 4000 Zuid-Koreanen in Rusland wonen, geloof ik.
Dat zegt me ook wel iets hoor. We handelen er vaak mee, maar we zijn er liever niet, want het is ons te, ik weet niet, te gevaarlijk, te vreemd, te wild.
Er wordt echt wel anders naar Rusland gekeken. Het is voornamelijk een plek waar je kansen hebt en een echte vijand hoeft het helemaal niet te zijn, want Noord-Korea ligt ertussen of zoiets denk ik. Met de Russische toenadering tot Noord-Korea zou dit ding natuurlijk wel eigenlijk veranderd moeten zijn zou je denken.
Maar daar vind je eigenlijk weinig van terug. Het lijkt wel alsof dat Ja, ik denk niet dat het een hele grote rol speelt behalve misschien bij politiek of militair.
[00:19:13] Speaker A: Ik denk de zakelijke houding van Zuid-Korea doet me toch ook wel weer een klein beetje denken aan onze houding ten opzichte van Rusland eigenlijk tot 2022.
Dus wat dat betreft kunnen we ons daar wel in herkennen. Aan de andere kant, die wake-up call die wij hebben gehad in 2022 lijkt dus een beetje aan Zuid-Korea voorbij te zijn gegaan.
Toch met het idee van een grote geografische afstand, et cetera.
[00:19:41] Speaker B: Ja, die wake-up call werd natuurlijk gezien door Youn en zijn mensen. Maar dat zijn natuurlijk mensen die zich zo onbetrouwbaar en voor de rest ongeïnformeerd hebben getoond. Hoe serieus kun je dat dan nemen?
Het is een beetje als een klok die kapot is en twee keer per dag de goede tijd aangeeft.
Een placibel en goed en duurzaam Oekraïne-beleid is gewoon eigenlijk bijna onmogelijk gemaakt politiek door het geknoei van Jun en de zijnen. Die wat dat wel goed deden wat mij betreft. Maar ja, ga hem maar eens navolgen. Ik begrijp dat mensen, zeker politici, zich daar liever niet mee willen associëren.
[00:20:24] Speaker A: Nee, heel zorgwekkend. Ik denk dat het grote contrast tussen Zuid-Korea en Japan ook wel een stukje te maken heeft met het feit dat Japan eigenlijk al meer dan tien jaar bezig is om een hele brede geopolitieke strategie te ontwikkelen. Antwoord op Grote veranderingen die nu plaatsvinden, zowel opkomst van China, maar ook een dreiging van Rusland, et cetera. Dat is ook waar in ons boek een heel hoofdstuk over gewijd zal zijn. Maar ook iets waar we misschien in een toekomstige podcast nog dieper in kunnen duiken. Waarom Japan eigenlijk die geopolitieke omslag heeft gehad in de laatste tien, vijftien jaar. Wat eigenlijk ook aan ons voorbij is gegaan. Wat wij ook hadden moeten doen. Dus daar zijn lessen bij te trekken. Niet alleen voor Zuid-Korea, waar we nu kritisch op zijn.
Ook voor Europa.
[00:21:10] Speaker B: Zeker.
Nee, we zijn denk ik uiteindelijk veel kritischer op onszelf. En als ik vast een tipje van de sluier mag oplichten over het boek. Dat noemde jij en ik denk dat dat echt de perfecte omschrijving is voor onze kijk op de geopolitiek. Onze geopolitieke winterslaap. We worden een beetje wakker nu. Ik weet niet of je ooit een foto of een filmpje hebt gezien van een beer die uit zijn winterslaap komt.
[00:21:33] Speaker A: Wij hebben ze heel erg honger volgens mij.
[00:21:36] Speaker B: Ja, en ze zien er niet uit. Het is echt verschrikkelijk. Maar ze hebben heel erg honger en ze zijn natuurlijk volkomen gedisoriënteerd tot ze wat eten in hun maag hebben.
Ja, en ik vraag me af of wij dat nu niet zijn. We kijken een beetje met grote ogen om ons heen van help, wat moeten we doen? Help Amerika. Maar Amerika is er niet om te helpen.
We naderen het einde alweer, maar we hadden besloten dat we een nieuwe rubriek gingen introduceren.
[00:22:02] Speaker A: Precies. Alleen hebben we er nog geen pakkende titel voor gevonden.
Dat komt heel binnenkort ongetwijfeld. Maar de rubriek zal zijn. Heel korte nieuwsflashes over wat er gaande is in Oost-Azië geloof ik.
[00:22:14] Speaker B: Mocht de luisteraars daar een goede titel voor hebben, dan houden we ons aanbevolen. En even kijken, ik heb het hier opgeschreven, Kasper. Ieder drie nieuwsfeestjes. Zal ik beginnen met ZK? Dan jij, of Zuid-Korea, dan jij met Japan, en dan gaan we zo door. Eerste nieuwsfeestje. Minister van Buitenlandse Zaken van Amerika heeft gesproken met zijn ambtgenoot Cho Hyon in Zuid-Korea. En de uitkomst daarvan is dat ze beide heel erg belangrijk vinden dat de straat van Hormuz weer snel open gaat.
[00:22:42] Speaker A: Dan kom ik met een nieuwsfeit ook over de straat van Hormuz. Ondanks dat in internationale media wordt gemeld dat ook Japan gevraagd is om hierbij te helpen, is er nog geen officieel verzoek geweest.
[00:22:55] Speaker B: Nou, dan is mijn beurt weer het tweede feitje. Weer de straat van Hormoes.
Goed.
Door de blokkade daarvan komt er te weinig ethyleen het land binnen in Zuid-Korea en ook te weinig ruwe olie die in Zuid-Korea kan worden verwerkt waarbij je ook weer ethyleen krijgt. Is dat erg? Ja, want dat heb je nodig om de platen te snijden van hoogwaardig staal die schepen gebruiken. Dus scheepsbouw zit in de moeilijkheden.
[00:23:17] Speaker A: Duidelijk.
En dan kom ik nog met Trumps aankomende reis naar China. 31 maart zal hij aankomen tot 2 april. Trump dreigt nu echter om deze reis uit te stellen omdat China niet wil meewerken aan het beschermen van wederom de straat van Hormuz. Wat natuurlijk een belachelijk idee was dat China dat überhaupt Amerika even uit de brand zou helpen. Maar zo rolt Donald Trump.
[00:23:39] Speaker B: Oké. Goed, ik ga even de straat van hormoes hegemonie doorbreken met dit feitje. Behalve, het zijn er eigenlijk twee, sorry. Twee Oscars voor K-pop Demon Hunters, eergister.
Ook voor het beste liedje, als dat in je hoofd zit, heb je inderdaad een exorcisme nodig om het weer uit te krijgen. Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat zaterdag 21 maart het allergrootste gestreamde live concert ter wereld met vele miljarden viewers, dat is althans wat er wordt verwacht, Vanuit het midden centrum van Seoul, Kwang Hwa Moon, de wereld zal bereiken. BTS is terug.
[00:24:13] Speaker A: Ik kan niet wachten, Remco.
[00:24:15] Speaker B: Nee, dat weten de kijkers niet, maar wij hebben al afgesproken om met onze popcorn voor de tv te gaan zitten en onze BTS fan-kleding.
[00:24:23] Speaker A: Ik ben al helemaal klaar voor.
En dan heb ik als laatste feitje nog dat de gevechtvliegtuigen van China wederom in de buurt van Taiwan gekomen zijn na een lange pauze. Daar is zoveel over te zeggen dat we nu maar beter kunnen afsluiten, denk ik, en daar een aparte podcast over maken. Heel binnenkort.
[00:24:41] Speaker B: Laten we dat doen. Ja, nee, dat is zorgwekkend. Maar goed, het komt vaker voor, heb ik van jou begrepen. Het is niet meteen een teken van imminent invasie.
Goed, dan zijn we er. Ik kijk even naar de klok. Nou, volgens mij heb je het ook nog op tijd gered. Hartstikke mooi.
Volgende week zijn we terug met het nieuws.
Ook met luisteraarsvragen.
We hebben deze keer best wel wat feedback van jullie gehad. Heel blij mee. Dat hebben we geprobeerd te verwerken en zullen we proberen te verwerken. Maar geen directe vragen.
Dus als je vragen hebt, stuur ze ons op BlueSky of op LinkedIn, waar wij allebei actief zijn onder onze eigen namen. Ze zijn zo te vinden en we proberen je een antwoord te geven.
[00:25:27] Speaker A: Precies, en meer hierover volgende week.
[00:25:31] Speaker B: Ja, goed. Dan ga ik nu op de einde-opnameknop drukken.
