Episode Transcript
[00:00:02] Speaker A: Welkom bij Breuklijnen in Oost-Azië, de geopolitieke podcast over Oost-Azië met Casper Wits en Remco Breuker. Over waan-en-werkelijkheid in de geopolitiek van China, Japan, Taiwan, Noord- en Zuid-Korea. In samenwerking met het Haags Instituut Geopolitie U de universiteit leidt.
Goedemorgen
[00:00:26] Speaker B: Remco.
[00:00:27] Speaker A: Goedemorgen Casper.
[00:00:28] Speaker B: Alweer een tijdje geleden, hoogste tijd voor een nieuwe podcast.
[00:00:32] Speaker A: Ja, we zijn denk ik wel zeker vijf weken eruit geweest. Op vakantie, werk in het buitenland en al wat dies meer zee.
[00:00:39] Speaker B: Nee, precies. We gingen oms de beurt op vakantie bijna. Dus dat helaas betekende dat de podcast even bij inschoten. Maar vanaf nu gaan we er weer met gestrekt been in.
[00:00:50] Speaker A: Ja, nee, dat zeker. We hebben gisteren ook een podcast opgenomen. Niet deze, maar voor het historisch nieuwsblad.
En daar waren beide onze benen volgens mij ook wel vrij gestrekt.
[00:01:03] Speaker B: Ja, volgens mij moeten wij eens oefenen om die benen eens een keer te buigen.
Het kan niet gezond zijn om ze zo lang gestrekt te houden. Maar inderdaad, de podcast van het historisch nieuwsblad duurt nog even voordat hij uitkomt, geloof ik, ergens in september.
Maar het gaat specifiek over ons boek. De luisteraar hopelijk al heeft het aangeschaft en zo niet. De kracht van middenmacht. Het belang van Zuid-Korea, Taiwan en Japan voor onze democratische toekomst.
[00:01:28] Speaker A: Is te koop in uw goede boekhandel om de hoek.
[00:01:32] Speaker B: Inderdaad.
[00:01:32] Speaker A: En als het echt niet anders kan, zelfs bij de internetboekhandelaars.
[00:01:36] Speaker B: Zo is dat. Maar vandaag gaan we het toevallig eigenlijk hebben, heel veel over Rusland, omdat Rusland zich op allerlei manieren heeft bemoeid met Oost-Azië eigenlijk gedurende deze zomer en we daar eigenlijk apart van elkaar mee kwamen met een specifiek onderwerp.
[00:01:51] Speaker A: Ja.
Het is een per ongelukken bijna thema aflevering.
[00:01:55] Speaker B: Ja, zo is dat, zo is dat. Dus ik ga beginnen met toch wel de een beetje verbazingwekkende bezoek van Poetin aan de Korylen. Dat zijn eilanden ten noorden van Japan, die eigenlijk tussen Japan en Kamtschatka, een schiereiland in Rusland liggen.
[00:02:13] Speaker A: Ja.
[00:02:13] Speaker B: En ja, die eilanden hebben best wel een moeilijke geschiedenis sinds de 19e eeuw. Daarvoor werden ze vooral bewoond door de Ainu, de etniciteit, de etnische groep, die een van de etnische minderheden is in Japan. En toen Japan eigenlijk de imperialistische periode begon, dus vanaf de tweede helft van de 19e eeuw, zijn die eilanden eigenlijk geïncorporeerd in het Japanse Rijk. En eigenlijk het hele grote noordelijke eiland in Japan, Hokkaido, in die tijd pas echt voor Japans.
[00:02:43] Speaker A: Dat vergeten we vaker, dat er interne expansie was. Eigenlijk ook externe natuurlijk, maar wat we nu als intern zien.
[00:02:49] Speaker B: Ja, we zien nu Hokkaido als een van de drie grote hoofdeilanden van Japan. Want het is dus iets heel recents eigenlijk. En de meerderheid van de geschiedenis woonde daar dus voornamelijk de Ainu etnische.
[00:03:00] Speaker A: Maar als ik heel even mag onderbreken met iets wat er eigenlijk niks mee te maken heeft, maar ook weer wel. Er is op dit moment op Netflix een verfilming van de manga Golden Kamui. En dat gaat voor een groot deel over Ainu, tenminste heeft Ainu hoofdrolspelers. En het leuke daaraan is dat de manga, die ik met veel plezier heb gelezen, terwijl ik eigenlijk nooit manga lees, is historisch heel erg goed verantwoord. De cultuur en de taal van de Ainu komt er echt naar voren. En dat is in de verfilming ook redelijk bewaard gebleven. Dat even tussen twee haken.
[00:03:28] Speaker B: Ja, het stond me vaag bij inderdaad dat dat erop stond. Maar ik moet zeggen dat zodra ik op Netflix ga, dan zit ik een uur lang te zoeken naar iets wat het kijken waard is. En dan geef ik het na een tijdje maar op.
[00:03:39] Speaker A: En dan is het alweer bedteld.
[00:03:40] Speaker B: Maar dit is inderdaad een goede tip, ja. Ik weet niet waarom dat soort dingen mij niet prominent zijn worden aangeraden. Maar goed, ja, een hele fascinerende geschiedenis. En het is ook het zoveelste voorbeeld van dat Japan geen homogeen etnisch land is. Wat heel vaak gedacht wordt en wat Japanners zelf ook heel vaak beweren. Dat ze dat wel zijn. Maar goed, maar die Kurilen is dus eigenlijk een zeer grote groep eilanden die dus enorm uitgestrekt zijn ook. In de tweede helft van de 19e eeuw begonnen al een beetje dus strijd te ontstaan tussen Rusland en die natuurlijk ook bezig was met expansie in het Verre Oosten, zoals zij dat noemde, het Russische Verre Oosten en Japan. En eigenlijk vanaf 1875 zijn het grootste deel van die eilanden in Japanse handen gekomen. En onze collega Tim de Zeeuw is daar natuurlijk nu mee bezig om zijn hoefschrift over te schrijven. Maar dat terzijde, daar moeten we nog even over wachten. Maar goed, fast forward naar 1945. Japan heeft de Tweede Wereldoorlog verloren. En de Sovjet-Unie in de laatste dagen van de oorlog verklaart ook de oorlog aan Japan. Tot die tijd was dat niet het geval. En neemt alle eilanden in. En eigenlijk niet alle Kurilen, maar de vier relatief grote eilanden die direct naast Japan liggen, worden nog steeds geclaimed door Japan zelf. noemen zij de noordelijke territoria. Hoppo-ryodo in het Japans. En het is een erg gevoelig onderwerp in Japan, want er zijn meer territoriale disputen met Zuid-Korea, of Zuid- en Noord-Korea trouwens, en China over eilanden. Maar het grote verschil met de Korylen, of de noordelijke territoria, is dat die bewand waren. En dat daar een relatief grote groep mensen verdreven is door de Sovjet-Uniek naar Japan, zeg maar. En die wonen nu natuurlijk nog steeds in Japan. Dat is een beetje een Ja, een heel belangrijk thema, vooral voor rechter-Japanners, dat die mensen recht om terugkeer moeten hebben, et cetera. Wat ook een van de redenen, ja nu dwaal ik een beetje af, maar ik vind het zelf wel heel interessant, al zeg ik het zelf.
[00:05:30] Speaker A: Ga door.
[00:05:31] Speaker B: Dat extreemrechts en radicaal rechts in Japan niet die pro-Russische verleiding lijkt te hebben die radicaal en extreemrechts in West-Europa hebben. Wat dat betreft lijkt Japan een beetje op Finland, vergelijk ik het wel eens mee, waar je ook de ware Finnen, of inmiddels de Finnen, die partij hebt, radicaalrechtse partij, die natuurlijk ook heel erg anti-Russisch is. Want je kan gewoon niet als Finse nationalist, ik bedoel, die oorlog tegen de Russen is zo'n Dat is een formatieve
[00:05:57] Speaker A: gebeurtenis geweest voor de identiteit van de VIN.
[00:06:03] Speaker B: Ja, dat je dus als radicaal rechtspersoon niet die pro-Russische gevoelens kan hebben. Ja, het kan wel, maar dan electoraal gezien leg je dat dan wel windeieren.
Maar in Japan is dat dus ook zo. Dat is een heel gevoelig onderwerp, et cetera. En dat Poetin daar dus heen ging is best wel verrassend. Vooral omdat het pas de tweede keer is dat een Russische leider daar heen gaat. De eerste keer was Medvedev in zijn periode als president van 2010 tot 2015. Dat was het, geloof ik. Die daar meerdere keren heen ging als een soort ook zelfprofilering en het opzwepen van nationalistische gevoelens aan Russische zijden. Poetin was er dus nog nooit geweest. En dat is best wel raar waarom hij daar nu heen gaat.
En het is ook een beetje gissen waarom ook. Hij heeft zelf gezegd dat het te maken heeft met het feit dat de NAVO voet aan de grond probeert te krijgen in Oost-Azië. En daarmee doelt hij vooral, denk ik, op de intensievere samenwerking, inderdaad, tussen de NAVO en Japan voornamelijk.
[00:07:00] Speaker A: Om te ontkennen, ja.
[00:07:01] Speaker B: Ja, en Rusland is ook bezig met eigenlijk die eilanden steeds meer te militariseren. Oja, even voor de duidelijkheid. Het eiland dat het meest dicht bij Japan ligt is vier kilometer verwijderd van Hokkaido, dus van het Japanse... Ja, dat
[00:07:13] Speaker A: is heel erg dichtbij.
Het kan een ijsbeer overzwemmen, of niet?
[00:07:19] Speaker B: Nou, die kennis is mij helaas vreemd.
Mijn broertje is een bioloog, maar ik niet helaas. Ik zal het dus vragen. Maar inderdaad, het is erg dichtbij. Zijn daar überhaupt wel ijsberen, volgens mij?
[00:07:32] Speaker A: Nee, ik bedenk me net, er zijn beren op Hokkaido en die worden ook opgegeten. Maar volgens mij zijn er geen ijsberen. Laten we dit even negeren en je broer niet duidelijk maken dat ik een idioot ben als het gaat om biologie en dat soort dingen.
[00:07:45] Speaker B: We houden dit onder ons. Ja, helaas wel verstokte alfa's wat dat betreft. Maar goed, rond 12 augustus was Poetin daar en er zijn toen grote militaire oefeningen gehouden, ook met nucleaire onderzeers. Wat ook weer een heel belangrijk element is, want de Kurilen zijn ook strategisch gezien heel belangrijk voor Rusland, omdat zij het water tussen die eilanden ook niet bevriest in de winter. Dat is de obsessie van de Russen, dat hun marine vast komt te zitten in de winter.
[00:08:13] Speaker A: Een steile haven, ja.
[00:08:14] Speaker B: Ja, dus of in Europa, maar dat geldt dus ook voor de Pacifische Vloot, of de stille oceaanvloot van de Russen. Ze kunnen daar makkelijk opereren met nucleaire onderzeeërs, etc. Dat is strategisch heel belangrijk. En inmiddels is Poetin al lang weer weg, maar op 20 augustus, dus een week later ofzo, zijn er ook raketten afgevuurd vanaf de Kurilen. Ook ter oefening een raket die wel 300 kilometer ver kunnen rijken, waarmee Rusland dus ook direct Japan zou kunnen bedreigen, etc. Dus, de moraal van het verhaal is dat hier speelt veel. Dat heeft veel te maken met, denk ik, ook de Japanse steun voor Oekraïne, waar we ook in veel detail over schrijven in ons boek en ook in deze podcast veel over gesproken hebben. Japan is zeker buiten de Europese landen gerekend, denk ik, de belangrijkste steunpilaar van Oekraïne. Dat leeft gewoon heel erg daar. En dat wekt toch veel hoed op van de Russen uiteindelijk. En een heel interessant feitje nog is dat de Japanse claim op die vier eilanden, omdat het natuurlijk toch best wel weer gevoelig ligt in de rest van de wereld, want het heeft met de Tweede Wereldoorlog te maken. Japan was toch echt heel erg fout toen. En die claim wordt niet gesteund internationaal gezien door andere landen. Maar recent heeft dus één land wel de Japanse claim op de Korillaeilanden erkend. En jij kan vast wel raden welk land.
[00:09:36] Speaker A: Nou ja, ik durf het nou niet fout te rijden. Is dat Zuid-Korea niet, toch?
[00:09:40] Speaker B: Nee, nee. Het is Oekraïne.
[00:09:42] Speaker A: Oekraïag, natuurlijk.
[00:09:43] Speaker B: Ja, het is toch weer een grappige twist. Dat Oekraïnen natuurlijk qua territoriale claims tegen Rusland hebben ze natuurlijk erg veel sympathie voor.
Dat is een grappig feitje. Ik denk niet dat het realistisch is dat die eilanden ooit in Japanse handen zullen komen. Het is wel pijnlijk voor, inmiddels is die generatie grotendeels overleden natuurlijk, maar voor hun nakomelingen dat er zoveel spanningen heersen op die eilanden en dat ze dus ook niet makkelijk voor bezoek terug kunnen om bijvoorbeeld graven van voorouders te onderhouden. Dat soort dingen wat erg belangrijk is voor die mensen.
[00:10:20] Speaker A: Ja, kan me voorstellen.
[00:10:21] Speaker B: Dit speelt, dus de spanning loopt op in Oost-Azië. Dit is het zoveelste element dat daar bijdraagt op verschillende manieren.
Dus ja.
[00:10:30] Speaker A: Ja, geen goed nieuws lijkt me.
eigenlijk in een breder plaatje gezien, spanningen, oplopende spanningen tussen Rusland en Japan.
Daaraan kan ik toevoegen dat er ook spanningen tussen China, Rusland aan de ene kant en Zuid-Korea zijn geweest, namelijk dat er straaljagers van China en Rusland het Zuid-Koreaanse luchtruim weer eens hebben betreden.
Die zijn netjes verjaagd door Zuid-Koreaanse straaljagers, zonder dat daar geweld of wapens bij zijn gebruik. Maar goed, de boodschap was alweer duidelijk.
Omdat het allemaal niet heel erg ontspannen is. Tegelijkertijd, en dat is wel interessant, je ziet nu toch ook wel dat staatshoofden niet altijd de mening van hun eigen regering of overheid lijken te kunnen vertolken. Daar kom ik zo op terug als het gaat om Amerika. Wat je tegelijkertijd ook in Zuid-Korea ziet, is dat de minister van hereniging sterk overweegt of hij naar een oost-Aziatische economische forum in Rusland moet gaan.
Dat met alle sancties die er zijn is een curieuze keuze. Het is een minister van hereniging en die doet maar één ding, namelijk dromen van hereniging. Dus die hoopt dat Kim Jong-un daar misschien ook is. Die is in het verleden één keer geweest en toen was er ook een Zuid-Koreaanse minister. Er is nooit iets van gekomen. Maar aan de andere kant is dit natuurlijk, je kan dit afschrijven op, nou dit gaat alleen over hereniging, heeft niks te maken met de geopolitieke Spanningen van dit moment, maar dat zou denk ik een beetje naïef zijn. Als deze president, als deze regering toestaat dat een van de kabinetsleden naar Rusland gaat voor een officiële missie als dit, ja dan geeft je wel denk ik een schot voor de boeg. Een waarschuwingsschot. Zuidkorea heeft ook andere opties dan Amerika, dan de EU.
[00:12:13] Speaker B: Interessant. Ja, en het is ook belangrijke achtergrond informatie, denk ik, dat er nu een president en een partij aan de macht is die historisch gezien altijd vrij open staat ten opzichte van eventuele verzoening met Noord-Korea en contacten en dialoog.
[00:12:28] Speaker A: Ja, en dat moet je ook weer zien in het context van, denk ik, het grootste nieuws als het gaat om Zuid-Korea, wat er geweest is in de tijd dat wij lekker aan het... Aan
[00:12:36] Speaker B: het strand lagen in Benidorm.
[00:12:38] Speaker A: Ja, precies.
En ons wel goed hadden ingesmeerd, gelukkig. En dat is dat Donald Trump, die ondertussen al beruchte post op Truth Social had geplaatst, waarin hij gezamenlijke oefeningen met Zuid-Korea eigenlijk wilde afblazen, maar daar was hij te laat mee. Dat kon niet meer. Dus ze zijn significant afgenomen in omvang, met de helft ongeveer. Het zijn belangrijke oefeningen altijd.
Zijn reden daarvoor waren verschillende redenen. 1. Het kost te veel geld en Zuid-Korea betaalt niet mee. Overigens niet waar. Twee, Zuid-Korea had geweigerd om in de coalitie te stappen met Israël en Amerika om Iran aan te vallen. Wel waar en gelukkig maar.
[00:13:17] Speaker B: Ja, erg wijs.
[00:13:17] Speaker A: Nee, precies. Waarom zouden we in godsnaam iets tegen Noord-Korea doen? Het land dat zich zo voorbeeldig heeft gedragen en niemand aanstoot geeft.
Ja, wat je daar nog over moet zeggen.
Een leugendetector zou denk ik nu gewoon van ellende uit elkaar ploffen bij dit soort uitspraken. Maar dat heeft wel voor veel onzekerheid gezorgd in Seoul en ook in Tokio en misschien ook wel in Brussel enzo, over waar Amerika nu precies staat.
De geruchtenstroom houdt aan dat Trump echt probeert Kim Jong-un te ontmoeten.
Er lijkt vooralsnog echt weinig van terecht te komen. En tegelijkertijd heeft de Amerikaanse regering, en daar doelde ik net op toen ik zei dat presidenten en hun eigen regering niet altijd hetzelfde lijken te denken, heeft de Amerikaanse regering een perscommuniqué vrijgegeven of heeft formeel gemeld dat er geen enkele verandering in het beleid ten opzichte van Noord-Korea is geweest.
Ja, wat dat doet met de uitspraak van Donald Trump, dat is een beetje onduidelijk. Zijn we toen met het verkeerde been aan het been gestapt?
Liep hij weer te raaskallen in wat toch wel eens een bepaalde vorm van, ik weet niet, dementie of wat dan ook lijkt? Ik heb geen idee, maar het wordt de draai naar Moskou en Noord-Korea, waar velen Trump toch wel van verdenken die ooit te zullen maken in het openbaar. Die wordt toch weer een beetje tegengewerkt op deze manier door zijn eigen regering.
[00:14:40] Speaker B: Heel interessant, ja.
Maar erg lastig voor de Zuid-Koreanen, stel ik me zo voor, om een beetje beleid te maken op de lange termijn. Als het zo enorm zichzachend En niet
[00:14:52] Speaker A: alleen voor de Zuid-Koreanen, maar ook voor de Japanners, want er is een andere oefening die altijd in dit jaargetijde wordt uitgevoerd en dat is een oefening samen met Japan.
Dus Japan, Zuid-Korea en Amerika, die doen samen een gezamenlijke meerdaagsoefening die Freedom Edge heet.
Die wordt wel uitgevoerd nu.
Dus dat zijn verschrikkelijk tegengestelde signalen die Trump hier geeft, want hij lijkt tenminste, hij heeft niet naar buiten gebracht dat hij hier wat tegen wil gaan doen.
Dat dit minder moet, dat het minder geoefend moet worden, minder lang of minder prominent of wat dan ook. Moet minder geld kosten, heeft hij allemaal nog niks over gezegd. Dan kan het allemaal vastkomen, want het moet nog plaatsvinden. Het is moeilijk om te lezen waar Amerika nu precies staat. Dat is denk ik mijn conclusie op dit moment.
[00:15:39] Speaker B: Nee, precies. We moeten maar uitkijken naar de midterms misschien. Als Trump gewoon enorm gaat verliezen, maakt het misschien ook niet meer zo veel uit. Want hij wil niet tweet en eruit gooien. Maar ja, we houden het in de gaten.
[00:15:52] Speaker A: Ja.
[00:15:52] Speaker B: Het is tijd om een knop in te drukken. Volgens mij zijn we dat net vergeten, of niet?
[00:15:56] Speaker A: Dat zijn we net vergeten. Dat was namelijk deze knop die ik had moeten indrukken.
[00:15:59] Speaker B: Nee, we hebben niet voor niets al die knopjes. Kijk.
[00:16:02] Speaker A: Ja, dit zat dus tussen jouw segment en het mijne in?
[00:16:07] Speaker B: Ja.
[00:16:08] Speaker A: Die stopte wel snel mee trouwens. Nou ja goed. En dan nu is het tijd voor deze knoppen.
[00:16:13] Speaker B: De breuking nieuws.
[00:16:14] Speaker A: Het breuking nieuws.
[00:16:15] Speaker B: We lopen alweer op het einde naar de belangrijkste nieuwsitems.
[00:16:20] Speaker A: En mag ik jou uitnodigen de eerste breuking nieuws van na onze vakantiepauze?
[00:16:24] Speaker B: Ja, het is niet heel erg breuking, omdat ik een beetje toch met terugwerkende kracht wat dingen benoem uit de zomer. Allereerst 15 augustus, dat is natuurlijk een heel belangrijke datum. Einde van de Tweede Wereldoorlog met de capitulatie van Japan. Dat is altijd een grote vraag. Wat doen de Japanners? Of wat doet de Japanse regering? En vooral gaan mensen van de Japanse regering naar het zeer controversiële Yasukuni Shrine. Shinto schrijn in Tokyo. Dit jaar was het best wel een grote delegatie, tot mijn teleurstelling.
[00:16:54] Speaker A: Ja.
[00:16:55] Speaker B: Want eigenlijk is dat een teken van toch een soort hondenfluitje richting extreem radicaal rechts in Japan.
Dus de meest prominente politicus en kabinetslid was de minister van Defensie, Koizumi Shinjiro, zoon van voormalig... Ja.
premier Koizumi Junichiro, die ook heel vaak naar Yasukuni schrijn ging, maar geen goed teken. Er waren vier kabinetleden in totaal. De premier zelf niet, Takaichi. Het zou ook wel heel controversieel geweest zijn.
Maar goed, Chinezen waren boos. Zuid-Koreanen viel wel mee, volgens mij, qua boosheid. Maar al met al is het niet helemaal de tendens waarop wij hoopten in Oost-Azië.
[00:17:39] Speaker A: Nee, nee.
[00:17:40] Speaker B: Blijft het belangrijk te benoemen dat die rechtervleugel van de LDP, van de regeringspartij, toch altijd onfrisse trekjes zal blijven vertonen.
Wat ook wel belangrijk is, is dat de secretaris-generaal van de LDP een heel belangrijke partijfunctie, Suzuki Shunichi ook was.
[00:18:00] Speaker A: Er wordt even stemmig geworven aan de rechterkant van het politieke sector. Ja, moest blijkbaar dat.
[00:18:04] Speaker B: Ik moet wel zeggen dat Takeichi zich over het algemeen redelijk heeft ingehouden op dit vlak afgelopen jaar, waar wij blij mee waren en dat ook eigenlijk de relatie met Zuid-Korea gewoon goed is.
Maar ja, dit soort dingen helpt niet. En ik zeg graag dat bijvoorbeeld de Chinezen de oorlog met Japan en misbruiken voor hun eigen nationalistische doeleinden Dat de hele tijd willen betrekken bij de huidige relatie met Japan. Daar ben ik kritisch over, maar de Japanners maken het nu wel zo dat je bijna gaat denken van ja, misschien hebben de Chinezen toch wel een punt. Dus ja, allemaal niet goed. En we moeten vooral in de gaten houden in hoeverre dit soort tendens het komende jaar ook, afgezien van 15 augustus, doorblijft. Sudden houden wij een vinger aan de extreemrechtse Japanse pols.
[00:18:55] Speaker A: Ja, laten we hopen dat die vinger weinig te doen krijgt.
[00:18:58] Speaker B: Zo is dat.
En wat had jij als breaking news?
[00:19:02] Speaker A: Ja, mijn breaking news. Het eerste gaat weer over China en Zuid-Korea.
En dat is dat Zuid-Korea nu vindt dat de maat vol is. En waarvan is de maat vol?
De Chinese vissersboten die telkens maar de NLL, de Northern Limit Line, waar ook met Noord-Korea veel over te doen is. Dat ze daar overheen varen in Zuid-Koreaans viswater, vissen. Daar hebben de Chinezen een handje van, Chinese vissers, om wat te doen. Ook aan de andere kant van het Schier-eiland in de Oostzee. En Zuid-Korea heeft nu aangegeven dat ze daar hard tegen gaan optreden. Er staan fikse boetes op. De marine en de kustwacht worden ingezet. Chinese boten zullen worden tegengehouden en zoals dat moet, in beslag worden genomen. Dus dat gaat nog wel wat werk voor diplomaten opleveren aan beide kanten waarschijnlijk. Men hoopt, de Zuid-Koreaanse regering heeft de hoop uitgesproken, ook wel wat steviger dan dat, heeft toch wel de Chinese regering, overheid, op het hart gedrukt naar vissers te instureren dit niet te doen?
Maar we zullen het zien. Op dit moment zijn er zo'n 100 van dit soort overvaringen per dag.
Dat is nogal wat. Het kan erger. In 2016 waren het er nog 200.
Dus het is niet zo erg als het toen was. Maar het zijn er te veel, vindt Zuidkooi. Ik kan me voorstellen dat dit voornamelijk gaat om visseren en om visrechten.
Ik heb de afgelopen jaren wel eens met visverkopers gesproken die klagen dat er zo weinig vis terugkomt.
De zee wordt leeg gevist.
[00:20:26] Speaker B: Ja, het is echt een mondiaal probleem, want dit is gewoon een schending ook van de rechten van Zuid-Korea als ze in het Koreaanse water vissen. Maar het is ook een heel groot probleem dat gigantische Chinese vissersfloten vaak aanmeren, ik weet niet of dat het juiste woord is, maar net buiten de territoriale wateren van landen en dan de heleboel leegvissen.
Dus als je voor de kust van Latijns-Amerika kijkt in de Stille Oceaan, bijvoorbeeld buiten de territoriale wateren van Peru, Dat er meteen, ja, als je met satellietbeelden kan zien dat het gewoon propvol zit met Chinese vissersboten, net buiten die territoriale wateren, dus daar kan zo'n land niets aan doen. Ja, die vissen natuurlijk die hele zee, de hele oceaan daar leeg, waardoor er geen vissen meer zitten in de territoriale wateren van die landen. Dus dat is een enorm probleem. En over bevissing is het natuurlijk sowieso al een mondiaal probleem waar we allemaal mee te maken hebben en waar de Chinezen zich niets van aantrekken.
[00:21:20] Speaker A: En er komt hier inderdaad van alles samen, want op die vissersvloot voor de kusten van Peru en andere Latijns-Amerikaanse landen, ik wil je maar raden wie een significant deel van de bevolking, van de bemanning daar uitbreekt.
Noord-Koreanen, gedwongen en wel. Maar dat wilde ik niet zeggen. Wat ik wilde zeggen is dat ik me kan voorstellen dat het niet alleen over het schenden van Zuid-Koreaanse rechten gaat, visrechten, kwesties van overbevissing, maar ook kwesties van defensie.
Je wil een land met waar je mee op gespannen voet staat niet met zulke, met honderd schepen per dag toegang geven, denk ik, tot jouw territoriale water als daar geen goedkeuring van de voorraad is gegeven. Goed, dus de spanningen tussen Zuid-Korea en China zijn weer potentieel ietsje opgelopen. Dan hebben we nog ongeveer vier minuten voor twee stukjes Breaking News. De derde is voor jou.
[00:22:06] Speaker B: Dan houden we dat kort. Mijn tweede stukje Breaking News blijft bij de oorlog en de herdenking daarvan, et cetera. In Nederland is er altijd een jaarlijkse herdenking, 15 augustus, bij het Indian monument in Den Haag. Daar zijn de Japanners nooit welkom geweest. De Japanse ambassadeur niet, et cetera. Het ligt nog steeds heel gevoelig. Ergens misschien begrijpelijk is. Maar er is ook altijd een aparte herdenking voor de Burma-spoorlijn. Dus de Nederlanders die we meestal zo noemen. Volgens mij moeten we eigenlijk Burma-Siam-spoorlijn noemen. Maar goed, die herdenking daarvan in Arnhem.
Volgens mij 22 augustus, als ik het goed heb. Daar is voor het eerst nu wel de Japanse ambassadeur aanwezig geweest.
[00:22:47] Speaker A: Dat is goed nieuws.
[00:22:49] Speaker B: Ja, echt wel een historisch moment. De Japanse ambassade houdt zich ook echt wel al jarenlang bezig met dit onderwerp en zoekt ook echt wel overlevenden en hun nakomelingen op met allemaal initiatieven. Dus het is niet alsof de Japanse ambassade hen dat koud laat. Integendeel, men is daar heel erg mee bezig. Ja, dat is toch wel een belangrijk moment dat de ambassadeur daar welkom was. Dus hopelijk weer een stapje richting de verzoening tussen onze twee landen.
[00:23:17] Speaker A: Ja, dat is mooi. Een positief stukje nieuws.
Ik heb een stukje nieuws als laatste. Ik weet niet of het positief is. Het is in ieder geval niet negatief.
Maar het gaat om een raketlansering aanstaande op 7 oktober. Maar voor de verandering nu eens geen Noord-Koreaanse raketlansering, maar een Zuid-Koreaan. De Nudi-raket die al vier keer eerder gelanceerd is. De eerste keer in 2021 was een mislukking. De drie keren daarna waren successen.
Dus men gaat er ook vanuit dat het nu ook weer goed zal gaan. En dat is wel te hopen, want deze raket zal vijftien satellieten in omloop moeten brengen rondom de aarde. En dan ook nog iets, en ik weet niet precies wat dit betekent, maar goed, een letterlijke vertaling hier dan. Een satellietconstellatie met vijf ruimtevoertuigen. Klinkt heel spannend.
Ik laat me graag bijpraten aan iemand die wel weet wat dit betekent.
Maar belangrijk hier aan is denk ik weer een stukje Zuid-Koreaanse zelfvoorzienendheid.
Voor als de rest van de wereld ten onder gaat en de gps uitvalt, dan hebben de Zuid-Koreanen hun eigen gps.
[00:24:21] Speaker B: Ja, heel interessant. Belangrijke ontwikkelingen.
[00:24:24] Speaker A: Dat denk ik wel, ja.
Ook iets waar we misschien kunnen samenwerken. ESA en Zuid-Koreaanse ruimtevaartagentschap.
[00:24:31] Speaker B: Interessant, dat hadden we inderdaad even moeten noemen in ons boek als aanrader.
[00:24:36] Speaker A: In de tweede editie dan wel in de vertaling ervan. Precies.
[00:24:40] Speaker B: Oké, dat was het voor deze week denk ik.
[00:24:43] Speaker A: Nou, dan kan ik met enige vreugde constateren dat wij het niet verleerd zijn, want we zitten nu op 29 minuten en 34 seconden. Ik zal er nog wat u's en a's van ons uithalen en dan zitten we ruim onder de 30 minuten.
[00:24:57] Speaker B: Druk maar snel het eindknopje in.
[00:24:58] Speaker A: Dat doe ik hierbij.
